Hoe je je NIET moet gedragen in het openbaar vervoer (bij hoeveel van deze punten ben jij schuldig?)

Darren Crocker woont in Edinburgh, Schotland, en heeft tweeënhalf jaar in het buitenland gewerkt en gereisd. Hij houdt de blog ‘From First to Last’ bij om na te denken over avonturen uit het verleden en dilemma’s voor de toekomst.

Laten we eerlijk zijn. We denken allemaal dat we beter zijn dan de anderen als het gaat om reizen met het openbaar vervoer.

In werkelijkheid ben je – soms – net zo irritant als die willekeurige vreemdeling achter je die zijn longen uit zijn lijf hoest. We houden van nature van een beetje klagen en zeuren, en er is meestal genoeg brandstof om het vuur aan te wakkeren, of het nu tijdens je ochtendrit naar het werk is, of tijdens je vlucht naar huis na een epische reis.

Niemand raakt ooit uitgekeken op verhalen die beginnen met „Er was eens een vrouw/man in de trein…“, en ik durf te wedden dat ik af en toe zelf die persoon ben.

Sterker nog, ik weet dat ik heel wat mensen heb geïrriteerd. Maar hé, dit gaat niet over mij; dit gaat over jou. Ja, jij…

…Als je luid aan de telefoon praat

Begrijp me niet verkeerd. Ik ben ontzettend geïnteresseerd in je gesprek en zet misschien zelfs mijn muziek uit om mee te luisteren.

Maar als je per se luid aan de telefoon moet praten in een wagon vol mensen, kun je ons dan alsjeblieft op zijn minst vertellen wat er met Lesley is gebeurd nadat ze gisteravond uit de club werd gegooid? Je hebt mijn aandacht gestolen, dus je zou op zijn minst het fatsoen kunnen hebben om het verhaal te vertellen. “Dat vertel ik je later” is geen genoegdoening voor iedereen die ongewild bij je gesprek betrokken is geraakt.

Dat gezegd hebbende: als je gesprek over Breaking Bad gaat, hang dan alsjeblieft meteen op. Sommigen van ons zitten pas bij het tweede seizoen.

…Als je dronken geklets begint met mensen die daar echt geen zin in hebben.

Ik heb altijd medelijden met de persoon die in zijn eentje zit, opgezadeld met een horde dronken losbandigen die elk gevoel voor persoonlijke grenzen kwijt zijn; dit komt vaak voor in late treinen en bussen.

Hoewel het meestal onschuldig is als je er op de juiste manier mee omgaat, kan het voor iemand toch een intimiderende en stressvolle ervaring zijn. En als je net klaar bent met werken en probeert thuis te komen? Er is niets vervelender. Lees de sfeer, mensen. Niet iedereen heeft er zin in.

…Als je geen geduld hebt

Ik sta nog steeds versteld van het algemene gebrek aan geduld dat sommige mensen hebben. Oké, ik snap het als je je een beetje geïrriteerd voelt na een lange reisdag, maar er zijn momenten waarop het volstrekt onnodig is.

Bijvoorbeeld: als je op het vliegveld bent en je vlucht wordt omgeroepen bij de gate, is het absoluut niet nodig om op te springen, je bij de incheckbalie te verdringen en om een plekje te vechten. Leun achterover, ontspan je en lees een half uurtje een boek. Er staat een stoel voor je klaar en het vliegtuig gaat toch niet met spoed weg, dus waarom zou jij dat wel doen?

…Als je geen kamer kunt krijgen

We snappen het wel, stelletjes. Jullie zijn hopeloos verliefd en het kan jullie niets schelen wie dat weet. Het lijkt jullie ook niet uit te maken wie het ziet, wat jammer is voor de persoon die achter jullie zit.

Is het niet genoeg dat we een koptelefoon op moeten zetten om dat vreselijke geknuffel te blokkeren, maar moeten we ook nog eens onze ogen afwenden om te voorkomen dat we misselijk worden? Bewaar het maar voor de slaapkamer, jongens. Jullie zorgen ervoor dat mensen hun eigen arm eraf willen rukken om jullie ermee te slaan.

…Als je je rommel niet opruimt

De meesten van ons eten en drinken in het openbaar vervoer – het is tenslotte een noodzaak. Dat gezegd hebbende: de meesten van ons ruimen ook zelf op; anderen maken zoveel rommel als menselijkerwijs mogelijk is.

Waarom zou je een halve zak chips en een bakje currysaus over de vloer uitsmeren als een of ander dronken abstract schilderij, terwijl je het ook over de stoelen kunt uitsmeren? Nog beter: waarom sla je de chauffeur bij het uitstappen niet gewoon in het gezicht met een kebab van een donor? Ik weet zeker dat hij het ook niet erg zou vinden om dat op te ruimen.

Je eten ziet er smerig uit, ruikt smerig en het achterlaten ervan is het toppunt van slechte manieren. Schaamteloos.

…Als je muziek te hard afspeelt

Ik heb zelfs meegemaakt dat een chauffeur de bus liet stoppen, uit zijn stoel opstond en me zei mijn muziek zachter te zetten. Goed van hem. Ik had geen idee dat mijn koptelefoon zo hard stond, aangezien het de eerste keer was dat ik hem gebruikte.

Mensen, witte iPod-koptelefoons staan belachelijk hard, net als de meeste grote oorkappen. Iedereen kan je muziek horen en jij bent de enige die van reggaeton geniet. Doe je medepassagiers een plezier en speel iets semi-fatsoenlijks af of zet het zachter. Je maakt ieders kater alleen maar erger.

…Als je tijdens een vlucht een lastpak bent

Dit is wanneer je tijdens het opstijgen opstaat; je sokken uittrekt; mijn tafeltje gebruikt; een handvol Kit-Kats steelt uit het cabine-café; als eerste om je warme maaltijd vraagt; je vrouw verbaal mishandelt; een telefoontje pleegt; ten volle profiteert van de gratis drankjes en vervolgens helemaal dronken wordt; me wakker maakt om te klagen over de vlucht; je voeten op mijn kant legt en mijn benen als steun gebruikt.

Ja, dit is allemaal echt gebeurd tijdens een ongelooflijk lange vlucht naar New York, veroorzaakt door een ongelooflijk absurde man.

…Als je iemand op talloze kleine manieren irriteert…

• Je haar in model brengen/make-up aanbrengen: Kun je niet tien minuten eerder opstaan, of hoort het bij je ochtendroutine om iemand in het gezicht te slaan terwijl je je paardenstaart vastmaakt?

• Bewust slechte persoonlijke hygiëne: in de nek van iemand niezen; hoesten; in je neus peuteren; voortdurend snuiven; slechte adem. Niet prettig.

• Op de stoel aan het gangpad zitten in een overvolle trein of bus … En dan verbaasd kijken als je wordt gevraagd opzij te gaan om iemand erin te laten. Meen je dat nou? Als je zo asociaal bent, zou je te voet naar je werk moeten gaan. Oh, en misschien kun je je tas ook even verplaatsen.

• De chauffeur om gedetailleerde routebeschrijvingen vragen: Je hebt net vijf minuten in je portemonnee gezocht naar het juiste wisselgeld en nu wil je de bus nog langer ophouden?

En tot slot…

• Anderen geen voorrang geven: Laat mensen eerst uit de trein of bus stappen voordat je zelf instapt, mensen. Dat maakt het leven voor iedereen een stuk makkelijker.

Dat zijn al mijn ergernissen over het openbaar vervoer. Wat zijn die van jou?

Ik ben zelf ook wel eens schuldig aan het op stoelen zetten van mijn voeten. Ik zeg het maar even…