20 pamiętników z podróży napisanych przez inspirujące i nieustraszone kobiety

Jeśli wejdziesz do księgarni w dzisiejszych czasach, z pewnością zobaczysz kobiece wspomnienia z podróży na jednej z półek. Kobiece podróże nie są nowym zjawiskiem – kobiety podróżują samotnie od XIX wieku. Jednak w miarę jak coraz więcej kobiet dzieli się swoimi historiami za pośrednictwem blogów internetowych i pamiętników z podróży o samotnych przygodach, przenosząc się za granicę do zaskakujących miejsc i przełamując wszelkiego rodzaju konwencje społeczne, inspirują one innych do zrobienia tego samego. Myślisz o zrobieniu tego samego – lub po prostu masz ochotę na odrobinę podróży w fotelu? Oto 20 kobiecych pamiętników z podróży, które z pewnością zainspirują twojego wewnętrznego poszukiwacza przygód.

Samotne miasto: Przygody w sztuce bycia samemu – Olivia Laing (2016)

Laing jest brytyjską pisarką, która przeprowadziła się do Nowego Jorku dla swojego amerykańskiego chłopaka, tylko po to, by związek rozpadł się wkrótce po jej przybyciu. Postanawia spędzić rok w mieście, przenosząc się z podnajmu do podnajmu i pada ofiarą paraliżującej samotności. Aby odwrócić uwagę od tego uczucia, zanurza się w sztuce innych samotnych postaci, które kiedyś nazywały Nowy Jork domem – Andy’ego Warhola, Davida Wojnarowicza, Edwarda Hoopera i Henry’ego Dargera.

Ta książka, będąca po części pamiętnikiem, a po części biografią, pozwala spojrzeć na miasto, które zostało uwiecznione w sztuce więcej razy, niż ktokolwiek byłby w stanie zliczyć. Każdy, kto przeprowadził się do dużego miasta, z pewnością będzie w stanie się z nim utożsamić – to rzeczywiście samotne przedsięwzięcie i całkowicie zaskakujące, jak można czuć się tak samotnym, gdy otaczają go miliony ludzi.

Jak nie podróżować po świecie: Adventures of a Disaster-Prone Backpacker – Lauren Juliff (2016)

To może nie wydawać się najmądrzejszym posunięciem dla cierpiącej na lęki i bardzo chronionej Juliff, aby opuścić swój rodzinny kraj w Wielkiej Brytanii i zacząć poruszać się po świecie – solo. Naturalnie kończy w serii negatywnych scenariuszy, obejmujących wyjątkowo pecha, a nawet scenariusze bliskie śmierci. A jednak wytrwała, a ty musisz zdjąć jej kapelusz, gdy pokonuje przeszkodę za przeszkodą.
Juliff nie tylko napisała tę książkę, ale także prowadzi odnoszący sukcesy blog i nadal jest w drodze ze swoim chłopakiem z Kiwi, nawigując przez swój niepokój i wpadając w sporadyczne kłopoty, ponad pięć lat później.

Almost French – Sarah Turnbull (2004)

Ta książka opowiada historię przeprowadzki australijskiej dziennikarki Sarah Turnbull do Paryża, po spotkaniu Francuza podczas podróży. Każdy rozdział koncentruje się na konkretnym wyzwaniu związanym z jej życiem we Francji, w tym na zmaganiach z językiem, nawiązywaniu przyjaźni, właściwym sposobie ubierania się w stolicy i przetrwaniu francuskich przyjęć.
Turnbull opisuje, jak trudno jest zaaklimatyzować się w nowym kraju, ze wszystkimi jego kulturowymi dziwactwami i dziwactwami, jednocześnie radząc sobie z tęsknotą za domem. Po powrocie do Australii uderzyła ją myśl, o której myśli większość emigrantów – zakochanie się zarówno w kraju pochodzenia, jak i w nowym domu. „To przekleństwo kochać dwa kraje. Błogosławieństwo i przekleństwo” Każdy, kto kiedykolwiek przeprowadził się za granicę lub czuł się obco podczas podróży do nowego kraju, będzie w stanie odnieść się do tej książki.

Przewodnik po zagubieniu – Rebecca Solnit (2005)

Solnit nosi wiele kapeluszy; aktywistka, historyczka, feministka, pisarka, filozofka, ale w głębi serca jest wędrowcem. W tym pamiętniku zastanawia się nad koncepcją „zagubienia się”, przeplatając historię z introspekcją.
Nie jest to lektura plażowa, jej proza jest przemyślana i wymaga skupienia. Jest to jednak idealna książka do przeczytania po podróży, kiedy zastanawiasz się nad różnymi przygodami podróżniczymi i tym, co one dla ciebie znaczą.

Schadenfreude, A Love Story: Me, the Germans, and 20 Years of Attempted Transformations, Unfortunate Miscommunications, and Humiliating Situations That Only They Have Words For – Rebecca Schuman (2017)

Chociaż Schuman spędziła czas zarówno po szkole, jak i na uniwersytecie w Niemczech, ta książka jest bardziej o życiu w innym języku niż o doświadczeniu pobytu w obcym kraju. Schuman opowiada o swoim romansie (i ciągłym zamieszaniu) z językiem niemieckim z sarkastycznym dowcipem, stosami samooceny i świeżym spojrzeniem. Ta książka sprawi, że będziesz chichotać przez całą drogę.

All Over the Place – Geraldine DeRuiter (2017)

Po zwolnieniu się z pracy copywritera, DeRuiter zdecydowała, że skorzysta z okazji, aby podążać za miłością swojego życia na całym świecie – i blogować o tym. The Everywhereist zdobywał nagrody za nagrodami i ostatecznie doprowadził do wydania tej książki, opowiadającej jej historie o podróżowaniu prawie wszędzie, kiedy uważa, że znacznie lepiej nadaje się do pozostania w domu i jedzenia przekąsek w piżamie.
DeRuiter pisze nie tylko o swoich podróżach, ale także o relacjach z rosyjskim ojcem, włoską matką i amerykańskim bratem, o powrocie do zdrowia po operacji mózgu oraz o wzlotach i upadkach, które napotyka się nawet wtedy, gdy ma się szczęście znaleźć miłość swojego życia. I tak właśnie wygląda życie, prawda? Jak podkreśla w zakończeniu książki: „Nawet jeśli nie skończysz tam, gdzie planowałeś, nadal możesz skończyć gdzieś wspaniale”

Wild – Cheryl Strayed (2012)

Życie dwudziestodwuletniej Strayed sięgnęło dna. Jej matka zmarła młodo na raka, ona sama uzależniła się od heroiny i nie chce już być żoną mężczyzny, którego kocha. Strayed impulsywnie decyduje się założyć plecak i przejść 1100 mil szlaku Pacific Crest Trail, pomimo całkowitego braku doświadczenia w pieszych wędrówkach… sama. Krok po kroku dochodzi do siebie.

What I Was Doing While You Were Breeding – Kristin Newman (2014)

Kristin Newman może mieć idealną pracę. Jako scenarzystka sitcomów pracuje przez dziewięć miesięcy w roku i ma trzy miesiące wolnego na robienie tego, co jej się podoba. Gdy wszyscy wokół niej zaczynają się łączyć w pary i płodzić potomstwo, ona podróżuje po całym świecie, zakochując się w obu krajach i ich intrygująco seksownych mieszkańcach. Newman pisze komedie, więc spodziewaj się, że podczas lektury tej książki będziesz zrywać boki ze śmiechu w kilku momentach.

Neon Pilgrim – Lisa Dempster (2009)

Lisa Dempster znalazła się na życiowym rozdrożu. Z nadwagą, depresją i brakiem kierunku, decyduje się na podróż do Japonii, aby przejść szlak Henro Michi; 1200-kilometrową buddyjską pielgrzymkę przez góry Shikoku w Japonii… w upalnym lecie. Książka napisana jest z humorem i ma wiele serca. Po przeczytaniu tego pamiętnika nie zdziw się, jeśli pewnego dnia sam rozważysz przejście 1200-kilometrowej podróży.

The Good Girl’s Guide to Getting Lost – Rachel Friedman (2011)

Młoda Friedman robi coś zupełnie nietypowego, pakując się i przenosząc na cztery miesiące do Irlandii. Tam poznaje uzależnioną od podróży Carly. Dziewczyny natychmiast nawiązują więź, a ich przyjaźń prowadzi je do rodzinnego kraju Carly, Australii, aby zaoszczędzić pieniądze, zanim wyruszą do Ameryki Południowej, aby podróżować razem przez rok.
W przeciwieństwie do wielu książek na tej liście, ten pamiętnik jest mniej o osobistych relacjach (chociaż Friedman spotyka przyszłego męża Kiwi podczas swojej południowoamerykańskiej podróży), a bardziej o radykalnej przyjaźni, gdy dwie dziewczyny uczą się i rozwijają razem, jednocześnie nawigując, co to znaczy być dwudziestokilkuletnią kobietą we współczesnym świecie.

Utwory: A Woman’s Solo Trek Across 1700 Miles of Australian Outback – Robyn Davidson (1995)

Pod koniec lat siedemdziesiątych, w czasach, gdy feminizm dopiero się kształtował, młoda Davidson zdobywa kilka zdziczałych wielbłądów, udomawia je i trenuje, a następnie przemierza 1700 mil australijskiego Outback, mając za towarzystwo głównie je i swojego psa. Po drodze przeżywa mnóstwo emocji i napotyka niezliczone przeszkody. Ale – uwaga spoiler! – kończy trasę.
Nie jest to łatwy wyczyn. Outback jest ogromny i dziki, z szeregiem drapieżników, od innych zdziczałych wielbłądów i węży, po bezlitosne australijskie słońce. To jest pamiętnik z różnicą, to na pewno.

Rok życia po duńsku – Helen Russell (2015)

Kiedy mąż Russell dostaje swoją wymarzoną pracę w Lego, duet pakuje swoje zapracowane londyńskie życie i przenosi się do wiejskiej Jutlandii w Danii – rzekomo najszczęśliwszego kraju na świecie. Russell, z zawodu i z natury dziennikarz, postanawia zbadać, dlaczego Duńczycy są podobno tak zachwyceni swoim losem w kraju, który przez niepokojącą część roku jest ciemny i szary. Robi to, przeprowadzając wywiady z Duńczykami, podejmując badania i zastanawiając się nad własnymi doświadczeniami. Refleksje Russell są uroczo humorystyczne i nie zdziw się, jeśli po skończeniu książki sam zaczniesz patrzeć na życie nieco bardziej „duńsko”.

Holy Cow: Indyjska przygoda – Sarah MacDonald (2004)

Po podróży z plecakiem przez Indie w wieku dwudziestu lat, Australijka Sarah MacDonald pozostała z, powiedzmy, nie najlepszymi wspomnieniami z tego, co postrzegała jako zanieczyszczony i pełen ubóstwa kraj. 11 lat później jej chłopak zostaje oddelegowany do New Delhi, a ona rzuca swoją wymarzoną pracę, by podążyć za nim. Tutaj dokumentuje, jak naprawdę wygląda życie w Indiach, z obu stron medalu. To książka dla Ciebie, jeśli kiedykolwiek odwiedziłeś kraj, który za pierwszym razem nie przypadł Ci do gustu. Jednak przy drugiej wizycie zaczynasz widzieć go w innym świetle i zdajesz sobie sprawę, że każde miejsce ma swoje dobre i złe strony. W końcu to, co zrobisz ze swoim czasem, ma znaczenie.

Wanderlust: Romans z pięcioma kontynentami – Elisabeth Eaves (2011)

Wspomnienia Eaves nie każdemu przypadną do gustu, ponieważ skupia się ona bardziej na ludziach, których spotyka i relacjach, jakie nawiązuje podczas pobytu za granicą, niż na samych przygodach. Jej przygody obejmują; trekking przez dżunglę w Papui Nowej Gwinei, poruszanie się po chaosie Kairu i życie w szopie na łodzi na wybrzeżu Queensland z grupą surferów.
Niezależnie od tego, pisarstwo Eaves jest piękne i melodyjne i jest idealną lekturą dla kobiet, które chcą walczyć z wiążącymi nas liniami płci i wyruszyć w świat w poszukiwaniu czegoś nieco lepszego, nieco bardziej spektakularnego niż wytyczona dla nas ścieżka.

Bleaker House: Ścigając moją powieść do końca świata – Nell Stevens (2017)

Stevens chce napisać powieść. Stevens chce być wolna od rozpraszaczy podczas pisania powieści. Po wygraniu opłaconego w całości stypendium na pisanie w dowolnym miejscu na świecie, Stevens wybiera najodleglejszą część Falklandów. Będzie jedynym gościem w domu, w którym nic nie będzie jej przeszkadzać w codziennym pisaniu.
W ciągu tych trzech miesięcy Stevens odkrywa, że może odciąć się od ludzi. Może odciąć się od świata. Ale ostatecznie to jej własny umysł okazuje się jej najgorszym wrogiem. Być może nie napisała książki, którą zamierzała napisać, ale ten interesujący pamiętnik jest tym, co narodziło się z tego doświadczenia.

Rzecz o Pradze – Rachael Weiss (2014)

Są takie miejsca, do których podróżujesz, a nawet w których mieszkasz, gdzie starasz się zrobić wszystko, co w twojej mocy, aby to zadziałało… ale to prawie tak, jakby to miejsce nie chciało mieć z tobą nic wspólnego.
Takie było doświadczenie Weiss w Pradze. Porzuca dobrą pracę, mieszkanie i kota w rodzinnym Sydney, by udać się do czeskiej stolicy z zamiarem przeżycia tam reszty życia. Mimo usilnych starań, udaje jej się przetrwać zaledwie trzy lata.
Chociaż książka zawiera kilka spostrzeżeń na temat życia w Pradze (jest tam strasznie dużo o radzeniu sobie z biurokracją!), to bardziej opowiada o doświadczeniu Weiss pogodzenia się z tym, że nie jesteś dokładnie tam, gdzie wyobrażałeś sobie siebie po czterdziestce i jesteś gotów wykorzenić swoje wygodne życie, aby spróbować coś zmienić. Cytując JK Rowling: „Nie da się żyć bez porażki w czymś, chyba że żyjesz tak ostrożnie, że równie dobrze mógłbyś w ogóle nie żyć – w takim przypadku domyślnie ponosisz porażkę”

Rok w Japonii – Kate T. Williamson (2006)

Chociaż Kate jest artystką, w swoim pamiętniku używa zarówno słów, jak i obrazów, aby naszkicować swoje życie w Kioto. Zamiast tradycyjnego pamiętnika czy dziennika podróży, czyta się to bardziej jak dziennik podróży. Składa się z kolekcji akwareli z notatkami obserwującymi osobliwości japońskiej kultury z perspektywy outsidera. Jeśli kochasz sztukę lub szukasz czegoś nieco innego niż inne pamiętniki z podróży na tej liście, to piękne ilustracje Williamsona mogą ci się spodobać.

Bez ciebie nie ma nas: Mój czas z synami północnokoreańskiej elity – Suki Kim (2014)

Wędrowiec w sercu i amerykańsko-koreańska narodowość, Kim podróżuje do Korei Północnej pod pozorem pracy jako chrześcijański misjonarz, aby kształcić synów wysokich rangą urzędników w kraju. Kim potajemnie robi obszerne notatki na temat tego, co słyszy, czuje i czego doświadcza, mimo że jest ściśle monitorowana. Ten pamiętnik jest wynikiem jej odważnych wysiłków.
Kim sama została zraniona przez separację Korei, gdzie członkowie jej własnej rodziny zostali porwani lub zniknęli w nocy, nigdy więcej o nich nie słyszano (prawdopodobnie przewiezieni przez granicę do Korei Północnej). Poświęca trochę czasu na zastanowienie się nad własnym kulturowym zrozumieniem pękniętej Korei, szczególnie jako osoba, która urodziła się w Korei Południowej, ale dorastała w Ameryce od wczesnych lat młodzieńczych.
Po części pamiętnik, po części dziennikarstwo śledcze, jest to fascynujące spojrzenie na to, jak dyktatura może odizolować swoich poddanych od świata, całkowicie kontrolować ich życie i wypaczać ich umysły. Ta książka oferuje unikalne spojrzenie na kraj i kulturę, o których niewielu wie.

Wish You Were Here – Sheridan Jobbins (2017)

Po rozdzierającym serce rozstaniu z mężem „Świnią”, Jobbins postanawia zamiast użalać się nad sobą w swoim mieszkaniu, przeprowadzić się do Los Angeles, kupić krzykliwy samochód i wybrać się w podróż dookoła Ameryki. Być może nie ma na to żadnych pieniędzy… ale od tego są karty kredytowe, prawda?
Chociaż na początku swojej podróży Jobbins jest zdeterminowana, by uciec od miłości, w końcu ją znajduje – w postaci przystojnego Anglika, o połowę młodszego od niej (to przesada, ale jest sporo młodszy). Moc dla niej!
Ten pamiętnik nie zmieni twojego życia w żaden sposób (a może znajdziesz rezerwację na podróż w jedną stronę do Los Angeles – kto wie), ale różne wybryki Jobbins są bardzo zabawne. Między tymi stronami jest dużo zabawy.

Flâneuse: Kobiety spacerują po mieście w Paryżu, Nowym Jorku, Tokio, Wenecji i Londynie – Lauren Elkin (2016)

Czy jesteś typem podróżnika, który zwiedza miasto pieszo? Spacerujesz brukowanymi uliczkami, zastanawiając się, jak wyglądało życie tych, którzy podążali tą samą ścieżką co ty? W takim razie możesz śmiało nazywać się Flâneur (człowiek, który przechadza się, obserwując świat) lub kobiecym, wymyślonym terminem Flâneuse – który technicznie nie istnieje, choć z pewnością powinien.

Sama autorka Lauren Elkins zawsze czuła się bardziej jak w domu w miastach, postrzegając je jako miejsce inspirujące do myślenia i kreatywności. Odkrywając swoje rodzinne miasto Paryż i inne rozległe metropolie, takie jak Londyn, Tokio, Wenecja i Nowy Jork, świadomie podąża śladami znanych kobiet, takich jak powieściopisarka George Sand, artystka Sophie Calle i filmowiec Ages Varda. Książka ta, będąca po części biografią, a po części pamiętnikiem, bada życie kobiet, które na przestrzeni dziejów wychodziły na ulice, udowadniając tym samym, że miejskie wędrówki nie są wyłącznie męskim zajęciem.

Czujesz się zainspirowany? Zarezerwujswoją następną przygodę tutaj.

O autorze

LC Hunter jest byłą emigrantką, która obecnie odkrywa swój rodzinny kraj Australię. Ma dwie ambicje w życiu – podróżować bez plastiku i pewnego dnia zamieszkać na farmie w Tasmanii z 11 psami, miniaturową świnią i kilkoma kozami karłowatymi. Śledź jej podróże po Oz i próby przyjęcia bardziej ekologicznego stylu życia na jej blogu Birdgehls i na Facebooku.

może Ci się również spodobać;

Proste wskazówki dotyczące wędrówek z plecakiem

Co robić po zerwaniu

Jak pozostać ekologicznym w podróży

Jak podróże pomogły mi pokonać depresję i na nowo zakochać się w życiu

Przypnij ten blog na później!