De 10 onvermijdelijke emoties die je tijdens elke reis ervaart

Brenna Holeman blogt op This Battered Suitcase

Wat voor soort reis je ook maakt, je beleeft vaak een hele reeks emoties voor, tijdens en na je avontuur.

Of het nu gaat om een strandvakantie van een week of een reis rond de wereld, hier zijn een paar gevoelens die je wellicht zult ervaren. Ik heb ze in ieder geval allemaal meegemaakt; hoe vaak ik ook reis, ik maak onvermijdelijk deze tien emoties door.

1. Opwinding

Dat kleine zaadje van reislust groeide en groeide totdat je besloot de sprong te wagen en eindelijk dat vliegticket te kopen. Er is nu geen weg meer terug; je reisdata staan vast en je kijkt reikhalzend uit naar de komst van de grote dag.

Je boekt je accommodatie, je begint onderzoek te doen op reisblogs en in reisgidsen, en de lijst met dingen die je wilt doen en zien terwijl je weg bent, vult pagina’s in je notitieboekje. Het spreekt voor zich dat je opgewonden bent. Ondanks al die planning weet je nog steeds niet wat er gaat gebeuren als je aankomt, en dat is vaak het beste gevoel ter wereld. Ik leef voor deze opwinding.

2. Voorpret

Voorpret kan zowel iets goeds als iets slechts zijn. Hoewel je vaak merkt dat je wegdroomt over alle geweldige dingen die je gaan meemaken terwijl je weg bent, begin je soms ook de zenuwen te voelen opkomen. Als je ’s avonds in bed ligt en de slaap niet kunt vatten, begin je een lijstje te maken van alles wat je nog moet doen voor je reis: een goed paar wandelschoenen vinden, je vaccinaties halen, geld wisselen, je koffer inpakken en nog veel meer.

En hoe zit het met alles wat je thuis achterlaat: werk, familie, vrienden, je appartement? Komt alles wel goed? Hoe enthousiast ik ook ben, de nacht voor elke grote reis lig ik te piekeren over allerlei kleine dingen die ik op dat moment toch niet meer zou kunnen oplossen. Ik denk niet dat ik ook maar een oogje dicht heb gedaan in de week voordat ik vertrok voor een reis van een jaar door Midden- en Zuid-Amerika.

3. Verwondering

Je hebt al die zorgen achter je gelaten, want je bent net op je bestemming aangekomen. Misschien is het een bruisende stad, misschien is het een rustig meer, misschien sta je op het punt om een paar maanden in de bergen te verdwalen.

Waar je ook bent, je bent waarschijnlijk overweldigd door hoe ongelooflijk het is, of het nu ongelooflijk mooi is, ongelooflijk anders of ongelooflijk overweldigend. Je bent overweldigd door alles wat je voor je ziet, en je kunt niet geloven dat je eindelijk hier bent. Ik ben er vast van overtuigd dat als ik dit gevoel van verwondering ooit kwijtraak, als ik ooit zo afgestompt raak dat een nieuwe plek me niet meer de adem beneemt, ik zou moeten overwegen mijn rugzak voorgoed aan de wilgen te hangen.

4. Vreugde

Je hebt deze plek niet voor niets gekozen. Iets aan deze plek heeft je hierheen getrokken: de cultuur, het eten, de architectuur, de natuur, de mensen. Misschien zie je het voor de eerste keer, misschien voor de tiende keer; hoe dan ook, het geeft je enorm veel geluk om hier te zijn.

Je bent vol vreugde omdat je de kans hebt om dit deel van de wereld te zien. Je hebt hard gewerkt om hier te zijn, en je leeft elke dag ten volle. Voor mij komt vreugde voort uit het praten met nieuwe mensen en het maken van nieuwe vrienden. Als dat gebeurt op een prachtig strand met een bord vers fruit voor me, des te beter.

5. Erbij horen

Misschien ben je hier al een paar dagen, misschien verblijf je hier al een paar maanden. Je hebt hier echter al snel je draai gevonden, je favoriete café ontdekt, het beste kunstmuseum of de meest rustige plek om te zitten en na te denken.

De man in de buurtwinkel knikt en zwaait als je langskomt. Misschien zou je hier wel kunnen wonen. Misschien zou dit gevoel van erbij horen wel voor altijd kunnen blijven. Ik weet altijd dat ik dit punt heb bereikt als de verkopers op de lokale markt al weten wat ik ga bestellen nog voordat ik het heb besteld.

6. Frustratie

Zelfs de rustigste reiziger bereikt soms haar kookpunt. Alles verliep tot nu toe soepel, maar één slechte dag kan je echt flink in de war brengen. Je bent beroofd, of je bent verdwaald, of niemand wilde je helpen op het treinstation. Het is makkelijk om gefrustreerd te raken als je moe, hongerig, ziek of eenzaam bent.

Soms reageer je, zonder dat je het wilt, je frustratie af op de plek waar je bent, of die het nu verdient of niet. Ik stond er ooit op om Bangkok de schuld te geven van mijn vreselijke humeur, maar het lag helemaal niet aan de stad; ik had een longontsteking, de ventilator in mijn kamer werkte niet en mijn creditcard was geblokkeerd. Sindsdien ben ik er vele malen teruggeweest (met gezonde longen, airconditioning en een werkende creditcard) en ik vind het er geweldig.

7. Acceptatie

Die rotdag ligt achter je, en je wordt weer verliefd. Misschien kwam het door een bezoek aan een nieuw restaurant, of door de glimlach van een vreemdeling. Natuurlijk verloopt niet elke reis perfect, en je accepteert dat wat er ook gebeurd is, het waarschijnlijk niet de schuld was van het land zelf, maar het besef dat het leven, waar ter wereld je het ook leidt, zijn ups en downs kent.

Ik heb overal ter wereld geweldige dagen gehad. Ik heb ook overal ter wereld vreselijke dagen gehad. Ik ben een mens.

8. Angst

Het lijkt wel gisteren dat je je zorgen maakte over het begin van je reis, en nu zie je er enorm tegenop om naar huis te gaan. Of je nu maar een paar dagen weg was of al jaren weg bent, het voelt alsof je tijd in het buitenland veel te snel voorbij is gegaan.

Hoe fijn het ook zal zijn om je vrienden en familie weer te zien en in je eigen bed te slapen, je wilt gewoon niet weg. Aan het einde van elke reis heb ik steevast tegen mezelf gezegd: „Maar ik ben hier net aangekomen.“

9. Verdriet

Je bent nu thuis en hebt je spullen uitgepakt. De souvenirs die je tijdens je reis hebt gekocht, staan al op je planken en je bekijkt ze bij elke gelegenheid die je krijgt. Misschien plaats je wel een album op Facebook met de hoogtepunten van je verblijf. En hoewel je een geweldige tijd hebt gehad, kun je niet anders dan last hebben van de ‘post-vakantie-blues’.

Al die voorpret leidde tot een van de mooiste periodes van je leven, en nu is het voorbij. “Huil niet omdat het voorbij is, maar glimlach omdat het gebeurd is”, zeggen ze, maar op dit moment zou je het liefst weer in dat museum staan met die baanbrekende kunst, of met je reisvrienden lachen onder het genot van een paar biertjes, of je adrenaline voelen stijgen terwijl je de laatste treden van een wandeling beklimt. Toen ik na bijna twee volle jaren backpacken weer thuiskwam, duurde het maanden voordat ik over mijn post-reisblues heen was. Soms vraag ik me af of ik er ooit helemaal overheen zal komen.

10. Waardering

Je aanvankelijke verdriet omdat je weer thuis bent, is weggeëbd en je begint met een helderder hoofd aan je reis terug te denken. Natuurlijk zou je graag teruggaan, maar nu kun je ten volle waarderen hoe gelukkig je bent dat je die tijd in het buitenland hebt mogen meemaken.

Je deelt herinneringen met je vrienden en lacht om alle geweldige verhalen die je hebt verzameld. Je bekijkt je foto’s en er verschijnt een brede glimlach op je gezicht. Je denkt na over hoeveel de reis je heeft geleerd en zelfs hoezeer die je heeft gevormd tot wie je nu bent. En dan begint er weer een klein zaadje van reislust te ontkiemen, en ga je het allemaal nog eens overdoen. Heb ik je al verteld over mijn reis naar Albanië deze zomer?