Welk festival-stereotype ben jij?

We betwisten geen moment dat ieder van ons zijn eigen „prachtige kleine sneeuwvlokje“ is. Nee, natuurlijk zijn alle mensen ter wereld op hun eigen manier mooi en uniek. Maar toch, in al dat streven naar individualiteit kunnen we het niet laten om de gewoontes van een paar medemensen over te nemen. Een beetje gevoel voor kleding, hier en daar een eigenaardigheid, en voor we het weten hebben we onze eigen kleine subculturele stam.

Nergens is dit zo uitgesproken als tijdens het zomerse muziekfestivalcircuit. Dan verlaten ze massaal de straten van de stad, kruipen ze uit hun schuilplaatsen en trekken ze naar de velden en stranden van Europa, waar ze zich in een roes drinken en zich door de beste bands en dj’s langzaam doof laten maken. Hier zijn de 13 meest voorkomende stereotypen die je op de festivalscene tegenkomt.

De old-school hippie

Dit zijn de trouwe aanhangers van de principes van vrede en vrije liefde. Zij waren er al vanaf het begin bij en, ja, ze hebben de tie-dye T-shirts en LSD-flashbacks om dat te bewijzen. Hun afkomst is terug te voeren tot de ongebonden pioniers die de weg baanden, zoals Woodstock, het oorspronkelijke Isle of Wight of Glastonbury toen het nog draaide om het verbieden van de atoombom en er koeien op het veld stonden.

Je ziet ze nog steeds hun ding doen, samen met hun jongere volgelingen, vooral op Glastonbury. Ze halen alles wat ze nodig hebben uit een scene van groene thee, courgettes, yoga en houten sieraden daar op de Greenfields.

Waar je ze kunt vinden:
Voornamelijk op Glastonbury in het Verenigd Koninkrijk, maar ze wagen zich soms ook naar Latitude in het Verenigd Koninkrijk of naar een of ander elektronisch festival.

De humeurige metalfan

Lang haar, band-T-shirts en een chip op hun schouder; de metaller heeft een voorliefde voor Jack Daniel’s en de duizend mijl-blik van een vader die toekijkt hoe de krantenjongen langs zijn gloednieuwe Volkswagen fietst. Ze zijn eigenlijk nergens anders in geïnteresseerd dan in luide, knarsende speedgitaar en het soort keelgeluiden dat de meesten van ons maken als we overgeven. Dat, of het steeds hetzelfde klinkende gejank van gitaar en jankende zang – het soort dat je op een Iron Maiden-plaat hoort. Hun idee van plezier bestaat uit het vormen van een moshpit, ongeacht wat anderen daarvan vinden, en zich met hun gezicht recht in het gezicht van iemand anders te storten.

Waar je ze kunt vinden:
Overal waar de muziek luid en woest is, dus denk aan Download, Reading & LeedsofSonisphere in het Verenigd Koninkrijk, Hellfest in Frankrijk en Sziget in Hongarije.

De pseudo-hippie

Dit zijn degenen die er in het begin zeker niet bij waren, maar die het hele weekend lang helemaal in zijn voor madeliefjes in het haar. Ze laten misschien af en toe een opmerking over wereldvrede vallen, net als een deelnemer aan een schoonheidswedstrijd, en houden zich tot zondag aan het veganisme, maar je kunt er zeker van zijn dat ze zich op maandag, zodra ze thuiskomen, op een broodje spek storten. Maar toch: peace, baby!

Waar je ze kunt vinden:
Overal waar zachte electro en indie-folk te horen zijn, dus denk aan Glastonbury en Latitude in het Verenigd Koninkrijk, Benicássim in Spanje en Primavera in Portugal.

De fashionista

Ik denk dat iemand deze mensen per ongeluk heeft verteld dat het Parijse modeweek was. We weten dat het belachelijk is, maar ze zijn hier simpelweg omdat festivals nu helemaal in zijn en het de perfecte plek is om te laten zien hoe goed ze eruitzien. Ze kennen geen enkele act, dus paraderen ze gewoon heen en weer voor het hoofdpodium alsof het een catwalk is. Verwacht perfect gestyled en gestrekt haar, onberispelijke outfits en hoge hakken in de modder. Wat is er gebeurd met de tijd dat festivals nog leken op overleven in de jungle?

Waar je ze kunt vinden:
Deze mensen bezoeken alle grote, niet-nichefestivals, dus overalwaar je Glastonbury of Reading & Leeds in het Verenigd Koninkrijk, Benicássim in Spanje, Exit in Servië,Sziget in Hongarije of Roskilde in Denemarken kunt vinden.

De hipster-indie-kid

Strakke spijkerbroeken, wijde tops, hier en daar een baard en belachelijke brillen; deze jongens kan het echt niets schelen… dat ze er juist te veel om geven. In zekere zin bijna fashionista’s, want door hun hang naar een vorm van anti-mode draaien ze het 360 graden om in plaats van het op zijn kop te zetten. Afgezien van hun kleding zijn ze er alleen om de meest obscure bands te zien en zijn ze waarschijnlijk al klaar voor de dag tegen de tijd dat jij wakker wordt. Ik zou je wel willen vertellen naar wie ze gaan kijken, maar je zult nooit weten wie ze zijn. En die band waar jij naar kijkt? Zo vorige week…

Waar je ze kunt vinden:
Zolang er maar iets underground is, zijn zij erbij. Je vindt zeop Sziget in Hongarije, Glastonbury of Reading & Leeds in het Verenigd Koninkrijk, maar een bijzondere favoriet is All Tomorrow’s Parties in het Verenigd Koninkrijk of IJsland.

De Neon-raver

Deze radioactieve duiveltjes hullen zich uitsluitend in de meest fluorescerende kleding, smeren zich in met elke denkbare kleur bodypaint en zwaaien met glowsticks als een futuristische stam buitenaardse wezens. Er wordt veel geknuffeld, naar de hemel getoond, gekke bekken getrokken en hartelijke gevoelens uitgedragen naar iedereen die ze tegenkomen, terwijl ze onder de lasers dansen en hun pijnappelklier op volle toeren draait. Een oprecht onschuldige soort die altijd een zonnebril draagt, omdat ze die echt nodig hebben.

Waar je ze kunt vinden:
Overal waar ze de beat kunnen horen! Denk aan Tomorrowland in België,Outlook in Kroatië, Global Gathering in het Verenigd Koninkrijk, Nature One in Duitsland of Sonarin Spanje.

De Psytrance-piraat

Een beetje raver, een beetje hippie, een beetje raster; deze vredelievende types met dreadlocks zijn alleen uit op de meest psychedelische elektronische beats. In tegenstelling tot de pseudo-hippies proberen deze jongens nog steeds oprecht de droom van hun voorvaderen uit de jaren ’60 na te leven. Ze hebben waarschijnlijk geen vaste verblijfplaats, snuffelen in vuilnisbakken en jagen op zonsverduisteringen als kosmische boodschappen van de geest van de wereld, in plaats van de simpele zonnecyclus die we ervan kennen. Ja, we weten allemaal dat het gewoon astronomie is, maar laat ze in alle rust van hun trip genieten. Waarom worden ze de Psytrance-piraten genoemd? Nou, omdat ze onbedoeld gekleed gaan als piraten.

Waar je ze kunt vinden:
Hoewel ze de voorkeur geven aan de meer psychedelische nichefestivals, spelen de meeste grote elektronische muziekfestivals hierop in, dus je zult ze waarschijnlijk op dezelfde festivals aantreffen als de Neon Ravers.

De Kerel

Hij heeft misschien een bierbuik en er hangen wolken aan de hemel, maar toch is zijn shirt uitgetrokken. Waarom? Omdat hij en zijn vrienden allemaal meezingen met Oasis. Waarschijnlijk een van de meest voorkomende festivalstereotypen, vooral in het Verenigd Koninkrijk, en het blijft niet beperkt tot de mannen. De ‘ladette’ is net zo bereid om zich helemaal lam te drinken op een beetje Kasabian. Ongeacht geslacht willen beiden hun mannelijkheid bewijzen, dus let op voetbal- en rugbyshirts, en veel luidruchtige ‘bants’ (vergelijkbaar met het Amerikaanse ‘bro’).

Waar je ze kunt vinden:
Op alle grote, door pils aangewakkerde festivals met de grootste headliners, zoals Isle of Wight, Glastonbury en V Festival in het Verenigd Koninkrijk, of Benicássim en BBK Live in Spanje.

The Towers of London Punk

Wie in godsnaam zijn The Towers of London? Deze inmiddels obscure glam-punkband lijkt een onuitwisbare stempel te hebben gedrukt op de rockgemeenschap in Groot-Brittannië en inspireert nog steeds Sid Vicious-achtige achterovergekamde kapsels, gedragen met afgeknipte spijkervesten, strakke zwarte spijkerbroeken, motorhandschoenen en eyeliner. Waar deze mensen precies naartoe gaan na het festivalseizoen, weet niemand…

Waar je ze kunt vinden:
Ook hier zijn ze weer op zoek naar luide en woeste muziek, uitsluitend gespeeld door mannen in turnpakjes. Denk aan Download, Hellfest en Rock Werchter.

De festivalveteraan

Op een gegeven moment paste deze man of vrouw in een of ander stereotype. Misschien waren ze een mod of een rocker, maar hoogstwaarschijnlijk waren ze een hippie. Toen werd dat echt excentrieke idee een bloeiende business en moesten ze het wat rustiger aan doen. Ze hebben misschien nog steeds een baard, maar ze dragen nu ook een waterdichte hoed en sokken in hun sandalen, en hebben altijd een klapstoeltje bij zich, samen met een picknickmand. Meestal hebben ze hun gezin bij zich, dat allemaal precies hetzelfde gekleed is.

Waar je ze kunt vinden:
Ze geven over het algemeen de voorkeur aan oudere rock, dus overal waar de legendes spelen. Favorietenzijn Glastonbury, Download, Reading & Leeds of Sonisphere in het Verenigd Koninkrijk, Rock Werchterin Duitsland of Hellfest in Frankrijk (overal waar ze hun stoeltjes ver van de drukte kunnen neerzetten).

De ‘Kijk mij eens!’

Draag gewoon je eigen kleren.

Waar je ze kunt vinden:
Je kunt er niet omheen

De emo

De emo is een bedreigde diersoort die op het punt staat uit te sterven, vooral sinds dat hele Lost Prophets-gedoe. Toch verdienen deze kleine strijders met hun stekelige pony’s en regenbooghaar een eervolle vermelding voor de rol die ze speelden op festivals van weleer en de onzin die ze moesten doorstaan. Ik ben er vrij zeker van dat een van jullie de haarglätter op batterijen heeft uitgevonden, want dat plukje haar dat je linkeroog bedekte, werd met de dag onberispelijker, en elke vrouw in ons kamp was jaloers op je Rimmel-eyeliner. Natuurlijk, jullie zorgvuldig gecreëerde, onderdrukte look maakte ons allemaal kwaad, maar jullie hebben in ieder geval de strijd aangegaan met de Daily Mail en gewonnen door pure passiviteit.

Waar je ze kunt vinden:
Vrijwel dezelfde plekken als de metalheads, wat onvermijdelijk leidt tot pesterijen.

De kerel met een gitaar

We weten dat je denkt dat jij de eerste bent die muziek heeft uitgevonden, maar dat heb je mis. Hier is een grote aanwijzing: je bent op een muziekfestival. Kijk eens naar het podium, ja, daar. Zie je wel? Daar staan ook een paar muzikanten. En jij bent niet Gods geschenk, anders zou je daar bij hen staan, in plaats van in de modder te zitten en je best te doen om Damien Rice zo goed en oprecht mogelijk na te doen. Speel iets wat we kennen, of houd je mond.

Waar je ze kunt vinden:
Ook hier geldt: je zult deze kerels moeilijk kunnen ontlopen. Je vindt ze op alle festivals, behalve op de allerhardste metalfestivals, waar een beest met een baard het ding waarschijnlijk over hun hoofden zou breken.

Natuurlijk kunnen ze irritant zijn. Maar net als bij een slechte sitcom maken de stereotypen een festival alleen maar vermakelijker.

Op zoek naar goedkope accommodatie voor je volgende festivalreis? Bekijk ons aanbod op Hostelworld.com.

Kun je nog meer festivalstereotypen bedenken of heb je gewoon wat festivalverhalen? Laat het ons weten in de reacties…