Terug naar het hostel waar we verliefd werden

Van alle plekken waar je de liefde van je leven zou kunnen ontmoeten… hadden we nooit gedacht dat het in het kleine Italiaanse dorpje Positano zou zijn.

Positano ligt hoog boven de Amalfikust, een van de mooiste en meest pittoreske kustlijnen ter wereld; en een van de beroemdste. Het staat bekend om zijn smalle, kronkelende weggetjes die tegen de grillige rotskliffen zijn aangelegd, met op de achtergrond de spectaculaire, sprankelende turquoise zee die zich oneindig lijkt uit te strekken.

Dit is ons liefdesverhaal in het hostel.

We hebben elkaar ontmoet tijdens het reizen

Ons verhaal begint op een middag onder de stralende Italiaanse zon, op het terras van Hostel Brikette. We waren reizigers uit tegenovergestelde hoeken van de wereld (Australië en Canada), en het was een gelukkige toevalstreffer dat onze paden elkaar gedurende drie dagen zouden kruisen tijdens de Europese zomer van 2015. We waren toen studenten en waren elk op een eigen avontuur met de rugzak. We hadden meteen een klik en werden vrienden. We beleefden een geweldige, vluchtige vriendschap van drie dagen, vol gelach, gelato, zonneschijn en avonddrankjes met andere gelijkgestemde reizigers die in Hostel Brikette verbleven.

Het terras van het hostel is een geweldige plek om reizigers van over de hele wereld te ontmoeten. De lange picknicktafel zorgt voor een perfecte gezellige sfeer, met genoeg ruimte voor velen om mee te praten en plezier te maken. Het personeel bestaat voornamelijk uit jonge internationale vrijwilligers, die geweldig advies geven over de omgeving en wat er te doen en te zien is in Positano. Ze draaien ook nog eens goede muziek en maken een praatje met de gasten, waardoor er een van de beste hostelsferen van Europa ontstaat. Met drankjes tegen een geweldige prijs en een happy hour dat in feite van 16.30 uur tot middernacht duurt, is er geen betere plek om je avonden door te brengen. Het terras biedt bovendien een panoramisch uitzicht over Positano, dat vooral onder de sterrenhemel en met de schitterende stadslichten prachtig is.

Onze drie dagen samen vlogen voorbij. Voor we het wisten, was het tijd om afscheid te nemen en onze eigen weg te vervolgen. De vriendschap die we in deze paar dagen hadden opgebouwd, liet een blijvende indruk achter en het afscheid nemen viel verrassend zwaar. We hielden contact en bleven bijna twee jaar lang goede vrienden.

De hereniging

In 2016, tijdens een reis door Mexico, kreeg ik een spontaan idee. Ik verzamelde al mijn moed en vroeg mijn vriendin van slechts drie dagen – inmiddels mijn internetvriendin – of ik haar in Canada mocht komen bezoeken. Voor ik het wist, stapte ik op het vliegtuig, zonder te weten wat me te wachten stond.

Positano leek wel een eeuwigheid geleden, en nadat we elkaar bijna twee jaar niet hadden gezien, waren we allebei opgewonden en nerveus. Zouden we nog steeds goed met elkaar kunnen opschieten? Zou het ongemakkelijk zijn? Was dit een vergissing? Toen we elkaar weer zagen, was het alsof er helemaal geen tijd was verstreken, en we hadden geen idee dat onze hechte vriendschap al snel zou uitgroeien tot iets serieuzers.

Reizen als stel

Zoals je je kunt voorstellen, brengt het aangaan van een relatie en verliefd worden op iemand aan de andere kant van de wereld de nodige complicaties met zich mee. Aangezien ik Australisch ben en zij Canadese, besloten we dat de beste manier om onze relatie in stand te houden en een langeafstandsrelatie te vermijden, was om samen te reizen. Ze nam ontslag en samen begonnen we ons avontuur met een enkele reis vanuit Canada. Sinds we elkaar weer hebben ontmoet, hebben we bijna twee jaar als stel gereisd, wat ons naar 14 landen heeft gebracht – en dat aantal blijft stijgen.

Onze reizen hebben veel geweldige avonturen opgeleverd: afgelegen eilanden in Indonesië, Engelse les geven in Vietnam, vrijwilligerswerk doen met geredde olifanten in Cambodja, werken in een hostel in Istanbul en het observeren van de migratie van bultruggen in Sydney. Van alle plaatsen waarover we hadden gesproken en waarvan we droomden om ze samen te bezoeken, waren we allebei vastbesloten om terug te keren naar de plek waar we elkaar voor het eerst ontmoetten, en deze keer als stel.

Terug naar het hostel waar we elkaar ontmoetten

Wat maakt Positano dan zo bijzonder? Afgezien van de sentimentele reden dat we terug wilden naar de plek waar we elkaar voor het eerst ontmoetten, konden we allebei niet wachten om dit charmante, ansichtkaartachtige dorpje nog eens te bezoeken.

Positano is een bestemming die normaal gesproken het budget van elke backpacker te boven zou gaan, met de reputatie een exclusieve vakantiebestemming te zijn waar veel A-list beroemdheden verblijven. De accommodatiemogelijkheden in Positano zijn grotendeels beperkt tot vier- en vijfsterrenhotels en luxe villa’s. Dit dorpje heeft echter wel een prachtig en betaalbaar hostel voor mensen zoals wij, die met een krap budget door Europa reizen en de charme en magie van Positano willen ervaren.

Hostel Brikette ligt helemaal boven aan Positano en biedt een spectaculair uitzicht over de Tyrreense Zee. Dat uitzicht heeft wel een prijs: wees voorbereid op de vele steile trappen die je moet afdalen en weer beklimmen na een dagje strand. Een bijkomend voordeel is dat je zo zeker alle pizza, pasta en gelato verbrandt die je tijdens je reis door Italië hebt gegeten. Nadat we bij het hostel hadden ingecheckt, werden we overvallen door een overweldigend gevoel van déjà vu en nostalgie. De terugkeer naar Positano bracht meteen dierbare herinneringen aan eerdere reizen naar boven, en we konden niet wachten om het dorpje opnieuw te verkennen, dit keer hand in hand.

Waarom je Positano moet bezoeken

Op het eerste gezicht lijkt Positano onmogelijk. Het hele dorp klampte zich vast aan de kliffen van de Monti Lattari, met de kleurrijke huisjes die tot in de bijna loodrechte hellingen zijn gebouwd en soms de wolken lijken te raken. Je kunt je nauwelijks voorstellen hoe dit oude dorpje is gebouwd en hoe de bouwmaterialen de steile helling op zijn gesjouwd voor de bouw van deze charmante huisjes. Omdat we al eens in Positano waren geweest, wisten we wat we konden verwachten. Toch wist de charme van dit dorpje ons op de een of andere manier opnieuw volledig te verbazen en in ongeloof te brengen.

Met slechts één hoofdweg die met de auto bereikbaar is, kun je de echte schatten van Positano het beste te voet verkennen. Al slenterend door de smalle straatjes en trappen kwamen we bescheiden lokale huisjes tegen die begroeid waren met magenta bougainvilles. Een wandeling door deze prachtige straatjes was een van onze favoriete manieren om nieuwe delen van het dorp te ontdekken, waar andere toeristen vaak niet komen. Terwijl we naar het centrum en het strand afdaalden, sloegen we af en werden we overweldigd door de adembenemende uitzichten op het ongelooflijke landschap. Na de lange tocht naar beneden naar het centrum wilden we niets liever dan een duik nemen in de verfrissende, kristalheldere zee. Het hoofdstrand van Positano, de Spiaggia Grande, is 300 meter lang en een van de grootste, meest indrukwekkende en meest glamoureuze stranden aan de Amalfikust. Het strand wordt omzoomd door prachtige restaurants aan zee, bars en charmante boetiekjes waar lokale specialiteiten aan toeristen worden verkocht; het is een heerlijke plek om urenlang te vertoeven. De Spiaggia Grande biedt ook het meest fantastische uitzicht op de pastelkleurige, trapsgewijs gelegen huizen van Positano die zich vastklampen aan de rotswand, dus houd je camera zeker bij de hand!

Positano is een dorp met kiezelstranden; de gladde zwarte stenen zijn verrassend comfortabel om op te liggen, maar naarmate de hitte van de dag toeneemt, worden ze extreem heet, vooral als je op blote voeten rondloopt! Gelukkig bieden de stranden de perfecte oplossing. Er staan honderden rijen ligbedden langs de stranden, die strandgangers een oase van rust bieden. In combinatie met de meest kleurrijke en ongerepte parasols die je je maar kunt voorstellen, vormen ze een prachtige aanvulling op de schoonheid van Positano. Met drie schilderachtige stranden die met elkaar verbonden zijn via een kustpad, is strandhoppen hier een must.

De ondergaande zon, de geur van verse zeevruchten die worden bereid en knorrende magen luidden het einde in van onze perfecte stranddag en kondigden het avondeten aan. Positano, van oorsprong bekend als een schilderachtig vissersdorpje, heeft een keuken die nog steeds van nature draait om zeevruchten. Het eten is uiterst vers en, net als in de rest van Italië, worden de ingrediënten bereid op de manier die de Italiaanse keuken wereldwijd zo geliefd maakt. Als je hier eet, besef je al snel dat de echte parel van Positano de citroen is, die zowel in hartige als zoete gerechten wordt gebruikt. Dit zijn geen gewone citroenen, want deze citroensoort groeit alleen aan de Amalfikust. Ze staan bekend als ‘S’fusato d’Amalfi’, zijn in de loop van meer dan duizend jaar ontwikkeld en vormen een cultureel symbool in deze regio van Italië. De citroenboom geeft de terrasvormige landschappen een kleurrijk tintje en is een populair motief in het handgeschilderde aardewerk en de decoraties in het dorp.

De S’fusato d’Amalfi groeit hier in overvloed, en de Italianen gebruiken ze in bijna alles: om mee te koken (gebakken aardappelen, vlees, saladedressings en natuurlijk gelato), om mee schoon te maken en zelfs in schoonheidsproducten. Maar misschien wordt de S’fusato d’Amalfi-citroen wel het best gebruikt na de maaltijd, namelijk in de digestieflikeur die bekendstaat als „Limoncello“ en waarvan wordt gezegd dat hij de spijsvertering bevordert. Hoewel het mij meer lijkt op een Italiaans excuus om na de maaltijd nog even door te drinken! Limoncello, een specialiteit uit deze regio in Zuid-Italië, is de perfecte mix van zoet en zuur. Het is pittig, maar onmiskenbaar verfrissend, en vindt precies de juiste balans tussen zuur en zoet. Dus als het leven je citroenen geeft, nou ja… drink dan Limoncello!

Het was ronduit ongelooflijk om onze voetstappen door Positano te volgen en die momenten als koppel opnieuw te beleven. Positano is de reden voor onze relatie, en die drie dagen vol toeval waarin onze paden elkaar kruisten, zullen we altijd koesteren en in ons hart sluiten. We zullen Hostel Brikette altijd dankbaar zijn dat ze ons bij elkaar hebben gebracht, en we zullen elk excuus aangrijpen om terug te keren naar dit prachtige dorpje aan de Amalfikust. Wat deze ervaring me heeft geleerd, is dat je nooit weet wat er om de hoek ligt, wie je gaat ontmoeten en waar je terechtkomt!

P.S. Op onze laatste dag in Positano heb ik haar ten huwelijk gevraagd… Ze zei ja.

Over de auteur

Mijn naam is Louis Cuthbert; ik reis al twee jaar de wereld rond en leg mijn avonturen vast. Volg onze reis op Instagram @one_globe_travels.