Ontrafeld reizen
Welkom bij een nieuwe editie van Travel Unravelled! Deze keer pakken we een aantal lastige onderwerpen aan, zoals reizen naar controversiële plaatsen (en wat maakt een plaats eigenlijk controversieel!). We duiken ook in de ethiek van “leven als een lokale bewoner” als je reist en wanneer dat te ver gaat.
Hoe denk jij over reizen naar controversiële plaatsen? Is het ethisch verantwoord? Waar trek je de grens?
Een interessant (en lastig) onderwerp! Er zijn veel redenen waarom een plek als ‘controversieel’ kan worden beschouwd – aanhoudende conflicten, extreme politieke regimes, mensenrechtenschendingen, strenge wetten – de lijst is eindeloos. Ik zou veiligheid hier ook als een belangrijke factor beschouwen, omdat dit waarschijnlijk de grootste reden voor discussie zal zijn in gesprekken met familie en vrienden.
Het loont om je onderzoek te doen en er zijn genoeg vragen die je moet afwegen voordat je een vlucht boekt, zoals:
- Is het veilig? Reisadviezen kunnen hierbij helpen. Het kan zijn dat sommige regio’s veilig zijn terwijl andere risicogebieden zijn. Je zult ook je eigen definitie van ‘veilig’ hebben. Sommige mensen vinden het prima om plaatsen te bezoeken die bekend staan om kleine diefstallen, anderen niet – beslis wat voor jou goed voelt.
- Is het ethisch verantwoord? Ook hier moet je je eigen criteria bepalen. Wat zijn je kernwaarden en overtuigingen? Wat zou je ervan weerhouden om een land te bezoeken – de wetten, de ecologische voetafdruk, het politieke landschap, de rol in huidige conflicten?
- Is het stabiel? Hoewel niets ooit echt stabiel is, is het goed om te overwegen of een situatie snel zou kunnen veranderen. Denk aan komende verkiezingen, protesten, de economie en zelfs dingen als het orkaanseizoen. Ik heb de neiging om landen op een ‘watchlist’ te zetten en later te beslissen of het goed voelt of niet.
Dit zijn allemaal manieren om plaatsen om naartoe te reizen uit te sluiten, maar het is zinvoller om na te gaan waar je naar op zoek bent en van daaruit verder te gaan. Persoonlijk geef ik de voorkeur aan plaatsen die betaalbaar en warm zijn en een prachtige natuur hebben. Ik vind het niet zo belangrijk om een plek te kiezen die makkelijk te bereiken is, waar overwegend Engels wordt gesproken of waar toeristen komen. Ik ben bereid om het risico te lopen dat mijn telefoon wordt gestolen of om te proberen te navigeren door onbetrouwbare busnetwerken als dat betekent dat ik iets totaal anders ervaar dan waar ik eerder ben geweest. Ik heb de neiging om bestemmingen uit te sluiten waar ik me niet welkom zou voelen als vrouwelijke soloreiziger of waar ik het gevoel heb dat de criminaliteit te hoog is om zonder stress te reizen. Mijn maatstaf is eigenlijk of ik me veilig zou voelen als ik midden op de dag alleen zou lopen.
Vanuit ethisch oogpunt voel ik me niet op mijn gemak als ik naar een land reis waar de wetten sterk in strijd zijn met mijn waarden of naar plaatsen waar de mensenrechten voortdurend worden geschonden. Uiteindelijk ben ik een backpacker, geen humanitair of oorlogsverslaggever. Mijn reis is in mijn eigen belang en ik zou niet moeten meewerken aan de financiering of ondersteuning van iets waar ik ethisch tegen ben omwille van een goedkope vakantie of om iets nieuws van mijn lijstje af te vinken. Dat gezegd hebbende, weet ik dat mijn perceptie van de wereld is opgebouwd uit diepgewortelde stereotypen, vooroordelen en aannames die ik heb door op te groeien in een westers land. Elk land op aarde heeft zijn eigen duistere geschiedenis, dubieuze politiek en ethische tekortkomingen en het is oneerlijk om een hele regio te beoordelen op de acties of standpunten van de machthebbers.
Een van de dingen die ik het meest waardeer aan reizen is de kans om meer te leren over de wereld om me heen. Je kunt een plek of de mensen pas echt begrijpen als je er zelf bent geweest. Ik probeer een open geest te hebben, wat betekent dat er eigenlijk maar heel weinig plaatsen zijn die ik helemaal van mijn lijst zou schrappen. Niets staat ooit vast. Landen veranderen in een paar decennia van oorlogsgebied tot bloeiend toeristisch centrum. Een natuurramp kan elk gebied in een oogwenk te gevaarlijk maken. Verkiezingen en opstanden vinden jaar na jaar plaats. Zo gaat dat in de wereld.
Moeten we er echt naar streven om “te leven als een plaatselijke bewoner” terwijl we reizen?
Nog zo’n interessante vraag! Oppervlakkig gezien denk ik dat het geweldig is om je in je reis te storten en het beste te halen uit wat een bestemming te bieden heeft. Probeer de plaatselijke keuken, bezoek de markt, neem de tijd om de geschiedenis te leren kennen en doe mee aan de plaatselijke festiviteiten! Het hele punt van reizen is om nieuwe dingen te ervaren, mensen te ontmoeten en verschillende hoeken van de wereld te zien, dus waarom zou je dat niet zo veel mogelijk omarmen?
Je best doen om de plaatselijke gewoonten en cultuur te begrijpen is ook belangrijk als een algemeen teken van respect voor de plaats en de mensen. Dit betekent dat je enkele lokale woorden en zinnen moet leren, je netjes moet kleden en moet begrijpen wat als beledigend of onbeleefd wordt ervaren door de lokale bevolking (bijv. luidruchtig en dronken zijn in het openbaar, foto’s nemen op heilige plaatsen, enz.)
Als mensen het hebben over leven als een plaatselijke bewoner, bedoelen ze vaak dat ze zo goedkoop mogelijk willen reizen. Er is niets mis met reizen met een budget – dat is het leven van een backpacker. Hoewel luxe reizigers over het algemeen meer geld uitgeven, is het onwaarschijnlijk dat dat geld terechtkomt bij lokale werknemers. Het is waarschijnlijker dat ze in een internationale hotelketen verblijven en in dure restaurants of franchises eten, in plaats van op de markt. Reizen met een budget kan helpen om lokale bedrijven te ondersteunen en te voorkomen dat de kosten de pan uit rijzen tot “toeristenprijzen”, waardoor de lokale bevolking uit de toeristische centra en gentrificeerde buurten wordt verdreven.
Ik denk dat de grens wordt overschreden wanneer reizigers misbruik beginnen te maken van de lokale bevolking. Ik heb verhalen gehoord van mensen die hun weg door Vietnam “bedelen” door geld en eten te vragen om hun reis voort te kunnen zetten. Dat is volstrekt onethisch – vooral in een land met lage inkomens waar de lokale bevolking zelf nooit om iets zou vragen. Als je tijdens je reis zonder geld komt te zitten, stop dan en maak de balans op. Is het tijd om naar huis te gaan? Kun je vrijwilligerswerk doen in een hostel en voorlopig daar blijven? Geld vragen aan de plaatselijke bevolking is niet de oplossing.
Reizen is zowel een voorrecht als een keuze. Terwijl jij misschien besluit om goedkoop te leven om langer te kunnen reizen of om meer uit je reis te halen, leven veel plaatselijke bewoners op die manier uit noodzaak. Ze krijgen misschien nooit de kans om hun land of zelfs hun regio te verlaten.
Neem even de tijd om na te denken over je bedoelingen als je op reis gaat en wat je meeneemt van je ervaring. Streef je ernaar om te leven als een plaatselijke bewoner om meer te leren over een plaats en de mensen, of probeer je gewoon de goedkoopste optie te vinden? Neem je de tijd om met de plaatselijke bevolking te praten en kleine bedrijven te steunen? Wat kun je teruggeven aan een plaats, behalve geld?
Er zijn genoeg manieren om een meer ethische reiziger te worden. We hopen dat dit artikel je helpt om dieper na te denken over je eigen reiskeuzes en de stereotypen die je hebt gehoord te heroverwegen. Als je je eigen Travel Unravelled vraag hebt, stuur ons dan een DM op Instagram @hostelworld. We horen graag van je!
Download de Hostelworld app om mensen te ontmoeten vanaf het moment dat je boekt
Get the App.