Korea Południowa – przewodnik turystyczny

[efstabs class=”yourcustomclass”]
[efstab title=”Home” active=”active”]

Zwiedzanie Korei Południowej

Koreańczycy są jednymi z najbardziej przyjaznych, życzliwych i pracowitych ludzi na świecie i zapewniają, że wizyta w Korei Południowej będzie niezapomniana – oczywiście ze wszystkich właściwych powodów.

[/efstab]
[efstab title=”About”]Półwysep Koreański rozciąga się na południe od północno-wschodniej części kontynentu azjatyckiego między 33 a 43 stopniem szerokości geograficznej północnej oraz 124 a 132 stopniem długości geograficznej wschodniej. Standardowy południk półwyspu wynosi 135 stopni. Czas lokalny jest dziewięć godzin przed GMT. Rzeki Amnokgang i Dumgang graniczą z Chinami i Rosją na północy, a Japonia znajduje się po drugiej stronie Morza Wschodniego. Od 1945 roku, w wyniku napięć zimnowojennych, półwysep został podzielony na 38 równoleżniku szerokości geograficznej północnej na Republikę Korei lub Koreę Południową i Koreańską Republikę Ludowo-Demokratyczną, bardziej znaną jako Korea Północna.

Całkowita powierzchnia półwyspu wynosi 222 154 km2, co jest wielkością zbliżone do powierzchni Wielkiej Brytanii, Nowej Zelandii czy Rumunii. Korea Południowa posiada 99 373 km2 lub 45% całkowitej masy lądowej, a Korea Północna 122 762 km2, pozostałe 55%. Około 70% lądu jest górzyste, z głównymi skupiskami na północy i wschodzie. Wzdłuż południowego i zachodniego wybrzeża góry stopniowo opadają w kierunku szerokich równin przybrzeżnych. Większość rzek ma swoje dopływy po północnej i wschodniej stronie w liczbie ponad 3000 i wpływa do Morza Żółtego i Południowego. Skupione w większości na południowym wybrzeżu wyspy różnej wielkości zapewniają scenerię niespotykaną na całym świecie.

Koreańczycy, podobnie jak wiele innych ludów azjatyckich, są potomkami mongolskiej rasy Tungus. Różnią się jednak od sąsiednich Japończyków i Chińczyków tym, że Koreańczycy są jednorodną grupą etniczną z własnym językiem, kulturą i zwyczajami. Koreańczycy charakteryzują się hojnością, ciepłem i życzliwością i są znani jako jedni z najciężej pracujących ludzi na świecie.

Stolicą jest Seul, który jest politycznym, kulturalnym, handlowym, finansowym i edukacyjnym centrum Korei. Seul oferuje również wiele głównych atrakcji turystycznych Korei Południowej i ma populację nieco poniżej dziesięciu milionów. Całkowita populacja Korei Południowej wynosi nieco ponad czterdzieści sześć milionów[/efstab]
[efstab title=”Jedzenie na mieście”]Koreańczycy są dumni ze swojej diety, dość zróżnicowanej i pełnej wartości odżywczych. Obfituje ona w sfermentowaną żywność, warzywa i zboża, zupy, herbaty, likiery, słodycze i napoje bezalkoholowe. Kimchi i pasta doenjang z soi to najbardziej znane przykłady koreańskiej sfermentowanej żywności, które ostatnio stały się bardzo cenione ze względu na ich działanie zapobiegające chorobom.

Korea szczyci się również setkami dań warzywnych i dziko zielonych. Koreańskiemu posiłkowi prawie zawsze towarzyszy duża miska gorącej zupy lub gulaszu, a klasyczny posiłek zawiera różnorodne warzywa. Koreańskie potrawy rzadko są smażone w głębokim tłuszczu, tak jak chińskie; zazwyczaj są gotowane lub blanszowane, pieczone, smażone na parze lub smażone na patelni z olejem roślinnym.

Tradycyjne koreańskie potrawy obejmują

Jeon – potrawy smażone na patelni
Grzyby, cukinia, filety rybne, ostrygi lub zielona papryka z nadzieniem z mielonego mięsa są cienko panierowane w mące, zanurzane w roztrzepanym jajku, a następnie smażone na patelni. Istnieją również jeon typu naleśnikowego: do przygotowania ciasta używa się proszku z fasoli mung, mąki pszennej lub tartych ziemniaków, a następnie miesza się zieloną cebulę, kimchi lub posiekaną wieprzowinę, a następnie smaży na patelni.

Jjim i Jorim – duszone mięso lub ryba
Jjim i jorim są podobne. Mięso lub ryby są duszone na małym ogniu w sosie sojowym doprawionym innymi przyprawami, aż składniki staną się miękkie i smaczne. Jjim odnosi się również do dań gotowanych na parze.

Gui – potrawy pieczone lub grillowane
Bulgogi (marynowana wołowina w cienkich plasterkach) i galbi (marynowane żeberka wołowe) to dobrze znane przykłady gui. Ryby są również często gotowane na parze.

Jjigae i Jeongol – gulasz i zapiekanki
Mniej wodniste i zawierające więcej substancji do żucia niż zupa, dania te są jedną z głównych części posiłku. Bardzo popularnym jjigae jest gulasz z pasty sojowej. Jeongol jest zwykle gotowany w naczyniu żaroodpornym na ogniu przy stole. Makaron, grzyby sosnowe, ośmiornice, flaki i warzywa są ulubionymi składnikami jeongol.

Hoe – surowa ryba
Pokrojona surowa ryba staje się popularna na całym świecie. Tuńczyk, croaker, płastuga, ostrygi, płaszczka, ogórek morski, uchowiec, jeżowiec i kalmary są popularne w Korei (niektóre restauracje serwują nawet surową wołowinę). Liście sezamu lub sałaty są powszechnymi dodatkami, a wybór cienko pokrojonego imbiru, musztardy lub sosu z czerwonej papryki zapewnia ostrość. Hoe może być również wymawiane jako „hwey”.

Namul – potrawy z warzyw lub dzikiej zieleni
Koreańska dieta obejmuje setki warzyw i dzikich zielonych potraw zwanych namul, a wizyta na koreańskim targu pokazuje ogromną różnorodność niezwykłych zieleni. Namul jest zwykle gotowany na parze lub smażony i przyprawiany kombinacją soli, sosu sojowego, nasion sezamu, oleju sezamowego, czosnku i zielonej cebuli.

Jeotgal – owoce morza fermentowane w soli
Ryby, małże, krewetki, ostrygi, ikra rybna lub wybrane organy rybne są głównymi składnikami jeotgal, który jest bardzo słony. Ostre danie samo w sobie z gotowanym ryżem, czasami jest dodawane do kimchi lub używane do przyprawiania innych potraw.

Owsianka, będąca niekiedy przysmakiem, od setek lat podawana jest w Korei jako pożywienie regenerujące dla powracających do zdrowia pacjentów. Orzechy sosny, czerwona fasola, dynia, abalone, żeń-szeń, kurczak, warzywa dla zdrowia, grzyby i kiełki fasoli to najpopularniejsze warzywa.

Guk i Tang – Zupa
Koreański stół nigdy nie jest kompletny bez zupy. Do przygotowania guk i tang używa się warzyw, mięsa, ryb i skorupiaków, wodorostów, a nawet gotowanych kości krowy.

Bap – gotowany ryż
Gotowany ryż jest podstawą koreańskiej diety. Jęczmień, fasola, kasztany, proso lub inne ziarna są często dodawane dla lepszego smaku i wartości odżywczych.[/efstab]
[efstab title=”Transport”]Dojazd namiejsce
W Korei znajduje się pięć międzynarodowych lotnisk: Incheon, Gimhae, Cheongju, Daegu i Jeju. Międzynarodowy port lotniczy Incheon znajduje się 52 km na zachód od Seulu i obsługuje loty do części świata. Pozostałe obsługują tylko Azję. Opłata lotniskowa wynosi 15 000 wonów w przypadku lotów międzynarodowych i 3 000 lub 4 000 wonów w przypadku lotów krajowych.

Międzynarodowe lotnisko Incheon zostało wyposażone w najnowocześniejszy sprzęt i udogodnienia mające na celu oferowanie komfortowych i wygodnych usług pasażerskich. Nowoczesne udogodnienia zostały zaprojektowane nie tylko z myślą o transporcie lotniczym, ale także zaspokajają różnorodne potrzeby, takie jak zaplecze biznesowe i rekreacyjne. Przylatujący pasażerowie przechodzą przez formalności paszportowe i imigracyjne na drugim piętrze, a następnie udają się na parter, aby odebrać bagaż i zgłosić się do urzędników celnych przed wyjściem do Welcome Hall. Pasażerowie odlatujący, przed wejściem na pokład samolotu, przejdą proces wejścia na pokład, w tym przydział miejsc i odprawę bagażową, kontrolę bezpieczeństwa i paszportową, w poczekalni odlotów na trzecim piętrze terminalu pasażerskiego.

Loty krajowe z Incheon łączą się z Busan i Jeju. Aby dotrzeć do innych obszarów w Korei, należy wziąć taksówkę lub autobus non-stop na lotnisko Gimpo. Najpierw należy przestrzegać normalnych procedur imigracyjnych, a następnie przejść przez halę powitalną do poczekalni odlotów na trzecim piętrze w celu tranzytu do Gimpo. Bagaż musi przejść międzynarodową odprawę celną, a następnie zostać ponownie odprawiony w punkcie obsługi lotów krajowych.

Autobusy limuzynowe KAL i autobusy lotniskowe łączą lotnisko Incheon z większością dużych miast w Korei w rozsądnych cenach. Bilety są dostępne w kasach hotelowych lub kasach limuzyn lotniskowych. Podróżni z dużym bagażem mogą z łatwością korzystać z tych autobusów. Autobusy miejskie są również dostępne do różnych części Seulu, a także obszarów podmiejskich, takich jak Suwon, Uijeongbu, Ansan i Yongin. Ceny są niższe niż w przypadku autobusów lotniskowych. Bilety można kupić w kasach biletowych na lotnisku lub zapłacić bezpośrednio w autobusie.

Terminal Korea City Air Terminal (KCAT), znajdujący się w rozległym kompleksie World Trade Centre Seoul (WTCS), zapewnia usługi odprawy i kontroli paszportowej dla pasażerów odlatujących z międzynarodowego lotniska Incheon i lecących liniami Asiana Airline, Korean Air lub jedną z 10 zagranicznych linii lotniczych, w tym Northwest, Kufthansa, Singapore, American, Cathay Pacific itp. Między KCAT a lotniskiem Incheon kursuje autobus z limuzyną.

Busan (poprzednia pisownia „Pusan”) to największy port w kraju i drugie co do wielkości miasto. Ten międzynarodowy port morski jest główną bramą do Korei dla odwiedzających, którzy przybywają statkiem, zwykle z Japonii. Innym międzynarodowym portem jest Incheon, który obsługuje połączenia z Chinami. Prom Bugwan (tel.: 02-738-0055), Korea Ferry (tel.: 02-775-2323) i Korea Marine Express (tel.: 02-730-8666) zapewniają regularne usługi między Koreą a Japonią, podczas gdy prom Weidong (tel.: 02-3271-6753) i prom Jinchon (tel.: 02-517-8671) itp. zapewniają regularne usługi do Chin. Uruchomiono również szybkie wodoloty między Busan i Hakata, Fukuoka. Tymczasowy wjazd jest dozwolony dla prywatnych samochodów z odpowiednimi dokumentami należącymi do wszystkich odwiedzających Koreę przybywających promem.

Dojazd
Szybkie i niezawodne autobusy kursują po drogach ekspresowych w całym kraju, łącząc prawie wszystkie główne punkty. Dwa terminale autobusów ekspresowych obsługują Seul. Seoul Express Bus Terminal to główna zajezdnia autobusowa dla wycieczek z Seulu do innych dużych miast, dogodnie zlokalizowana przy linii metra 3. Terminal autobusowy Dong Seoul znajduje się w pobliżu stacji metra Gangbyeon na linii 2. Autobusy ekspresowe są nieco droższe niż zwykłe autobusy, ale są popularne ze względu na przestronne siedzenia i udogodnienia, takie jak telefony komórkowe i telewizory VCR.

Korea ma doskonałe międzymiastowe połączenia autobusowe łączące praktycznie każde miasto. Ponieważ nie są dostępne rozkłady jazdy w języku angielskim, może być wskazane, aby obcokrajowiec, który chce skorzystać z tego rodzaju autobusu, skorzystał z pomocy koreańskiego przyjaciela. Różne firmy turystyczne oferują usługi autobusowe do większości znanych miejsc turystycznych dla odwiedzających, którzy wolą nie korzystać z autobusów międzymiastowych. Aby uzyskać szczegółowe informacje na temat tych wycieczek, należy skontaktować się z biurami podróży rozsianymi po całym mieście.

Inne alternatywy podróżowania po Korei Południowej to transport lotniczy lub morski. Łodzie są jednym z najciekawszych sposobów podróżowania po kraju. Promy kursują po drogach wodnych między Busan i Jeju, Mokpo i Hongdo, Pohang Ulleungdo itp. Korea ma również dobrze rozwiniętą sieć lotów krajowych obsługiwaną przez Korean Air i Asiana Airlines, łączącą 17 głównych miast.

Wreszcie, po przybyciu do miasta będziesz miał dwie opcje podróżowania w większości – taksówki lub autobusy miejskie. Seul ma rozbudowany system metra, podobnie jak Busan, Daegu i Incheon, ale autobus lub taksówka to norma.

Systemy autobusów miejskich różnią się nieco w zależności od miasta w Korei, ale większość miast ma autobusy lokalne i ekspresowe. Są one ponumerowane, ale ponieważ ich znaki są tylko w języku koreańskim, znalezienie odpowiedniego autobusu może być mylące dla osoby odwiedzającej miasto po raz pierwszy. Wskazane jest, aby poprosić o pomoc w znalezieniu przystanku i numeru autobusu, którego potrzebujesz. Za przejazd autobusem można zapłacić monetami i banknotami lub kartą autobusową dostępną w budkach w pobliżu przystanków autobusowych.

Lokalne autobusy są najpopularniejszym środkiem transportu w Seulu. Są one częste, niezawodne i niedrogie. Sieć autobusowa w Seulu obsługuje każdą część miasta. Opłata za przejazd dla osoby dorosłej wynosi 600 wonów, niezależnie od odległości. Autobusy miejskie, zwane jwaseok, są bardziej komfortowe i klimatyzowane. Zatrzymują się rzadziej i szybciej przejeżdżają przez zatłoczone obszary.

Taksówki są obfite i niedrogie w Korei, czyste i bezpieczne. W większości ruchliwych obszarów miejskich znajdują się postoje taksówek, a taksówki można również przywołać na ulicach. Ponadto niektóre taksówki można zamówić telefonicznie, ale opłata za te specjalne taksówki jest nieco wyższa niż w przypadku zwykłych taksówek. Coraz więcej taksówkarzy mówi po angielsku. System opłat opiera się zarówno na odległości, jak i czasie przejazdu. Taryfy wynoszą 1600 wonów za pierwsze 2 km i 100 wonów za każde kolejne 168 m. Jeśli taksówka jedzie mniej niż 15 km na godzinę, do taryfy doliczana jest dodatkowa opłata w wysokości 100 wonów za 41 sekund. Opłata za przejazd między międzynarodowym lotniskiem Incheon a centrum Seulu wynosi zwykle około 47 000 wonów (w tym opłata za przejazd), ale może być wyższa, jeśli ruch jest zatłoczony. Ceny wzrastają o 20% między północą a 4 rano.

Taksówki Deluxe, zwane po koreańsku „mobeom”, są czarne z żółtym znakiem na górze i napisem „Deluxe Taxi” po bokach. Oferują one więcej miejsca dla pasażerów i wysoki standard usług. Taryfy wynoszą 4000 wonów za pierwsze 3 km i 200 wonów za każde kolejne 205 m lub każde 50 sekund, jeśli prędkość spadnie poniżej 15 km na godzinę. Zwykła opłata za przejazd między lotniskiem Incheon Int’l a centrum miasta wynosi około 67 000 wonów (w tym opłata za przejazd). Wydawane są pokwitowania. Nie ma dopłaty za jazdę późno w nocy[/efstab]

[efstab title=”Rzeczy do zobaczenia”]Seul
Z rzeką Hangang płynącą ze wschodu na zachód przez miasto i górami rozciągającymi się od północy, Seul jest zdecydowanie jednym z miast, których nie chcesz przegapić podczas pobytu w Korei Południowej. Centrum jest w większości płaskie, ale piękne, spektakularne góry znajdują się na przedmieściach i służą jako schronienie dla mieszkańców Seulu. Ponieważ Seul jest stolicą Korei, znajduje się tu wiele wspaniałych instytucji kulturalnych i urzędów państwowych, w tym pierwszy zintegrowany budynek rządowy, Trybunał Konstytucyjny, Zgromadzenie Narodowe, różne sądy i Cheongwadae (rezydencja prezydencka).

Pusan
Położony około 450 km na południowy wschód od Seulu, Busan graniczy z błękitnym morzem Oceanu Spokojnego na południu i ujściem rzeki Nakdonggang na zachodzie. Miasto ma wiele wspaniałych plaż i gorących źródeł wzdłuż swoich wybrzeży, przyciągając miliony turystów każdego roku. Chociaż Busan jest jednym z najbardziej uprzemysłowionych, nowoczesnych miast w Korei, dowody archeologiczne wskazują, że obszar ten był zamieszkany od starszej epoki kamienia, około 15 000 lat temu. Historia pozostawiła miastu wiele skarbów, w tym twierdzę Geumjeong, świątynię Beomeosa i sanktuarium Chungnyeolsa. Przede wszystkim jednak to rola, jaką Pusan odgrywa w międzynarodowym handlu i handlu w Korei, nadaje mu tętniącą życiem i dynamiczną kulturę miejską, którą cieszy się dzisiaj. Pusan jest jednym z pięciu największych miast portowych na świecie.

Gyeongju
Gyeongju jest domem dla niektórych z najcenniejszych skarbów z 5000-letniej historii Korei. Historyczne miasto z populacją 291.000 mieszkańców w styczniu 2001 roku, Gyeongju znajduje się 370 kilometrów na południowy wschód od Seulu na powierzchni 1.323 kilometrów kwadratowych. Wiadomo, że Gyeongju było stolicą Silla, kiedy Park Hyeokgeose założył naród w 57 r. p.n.e. Miejsce narodzin Silla było politycznym i kulturalnym centrum królestwa przez 990 lat od jego założenia. Wyjątkowe dobra kulturowe zachowane w mieście, takie jak świątynie buddyjskie, złote korony i rzeźby, wciąż hipnotyzują odwiedzających.

Jeju
Położona na południowo-zachodnim morzu Półwyspu Koreańskiego wyspa Jeju jest największą koreańską wyspą o powierzchni 1845 km2. Dzięki dziewiczemu pięknu przyrody, unikalnym tradycjom kulturowym, łagodnemu klimatowi i dobrze rozwiniętej infrastrukturze, wyspa Jeju stała się jednym z najbardziej cenionych miejsc turystycznych w Korei. Koreańczycy lubią porównywać wyspę Jeju do Hawajów. Podobnie jak Hawaje, Jeju powstała w wyniku erupcji wulkanu, a wiele części wyspy pokrytych jest ciemnymi skałami wulkanicznymi, piaskiem i ziemią. Na tej jajowatej wyspie wody przybrzeżne mają ten sam wodno-turkusowy kolor co na Hawajach. Te kolory z kolei ocierają się o ten sam rodzaj czarnych półek lawy, postrzępionych wychodni i stromych klifów otaczających wyspy Hawajów. Po prostu, wyspa Jeju ma bardziej egzotyczną przyrodę niż jakiekolwiek inne miejsce w Korei[/efstab]

[efstab title=”Rozrywka”]Muzyka tradycyjna

Tradycyjna muzyka Korei opiera się na głosie. Głos ten jest zawsze głosem wyraźnie koreańskim, głosem wynikającym z temperamentu i usposobienia Koreańczyków. Jest on związany z klimatem i środowiskiem naturalnym Korei, a także z religią i ideologią.

Koreańską muzykę tradycyjną można ogólnie podzielić na jeongak (muzykę dworską), która ma intelektualny nacisk, oraz minsogak (muzykę ludową), która jest pełna emocjonalnej ekspresji. Pierwsza z nich jest ściśle związana z kulturą rodziny królewskiej i klasy wyższej, a druga należy bardziej do zwykłych ludzi.

Pierwszą ogólną cechą koreańskiej muzyki jest jej spokojne tempo. Większość muzyki dworskiej porusza się w wolnym tempie, czasami tak wolnym, że pojedynczy takt może trwać do trzech sekund. W rezultacie nastrój tej muzyki jest statyczny, medytacyjny i spokojny. Powód tego dostojnego tempa jest związany z koncepcją Koreańczyków dotyczącą znaczenia oddechu. Podczas gdy muzyka zachodnia, oparta na biciu serca, może być tak żywa, energiczna i dynamiczna jak bicie serca, koreańska muzyka dworska, oparta na rytmie oddychania, nabiera cech długiego oddechu: spokoju, równowagi i kontemplacji.

Tonacja koreańskiej muzyki jest generalnie łagodna i uroczysta, zwłaszcza w muzyce dworskiej. Ze względu na tę miękką jakość tonu, nawet gdy jedna nuta lub linia koliduje z inną, nie słychać dysonansu. Ton wynika z faktu, że większość instrumentów jest wykonana z materiałów niemetalicznych. Instrumenty strunowe mają struny z jedwabnej nici, a nie z drutu, a prawie wszystkie instrumenty dęte są wykonane z bambusa.

Koreańskie instrumenty dęte obejmują cylindryczny obój (piri), dęte blaszane (taepyeongso), flet poprzeczny (daegeum), flet dmuchany (danso), organy ustne (saenghwang) i okarynę (hun). Instrumenty strunowe obejmują dwunastostrunową cytrę (gayageum), sześciostrunową cytrę (geomungo), siedmiostrunową cytrę smyczkową (ajaeng) i dwustrunowe skrzypce (haegeum). Instrumenty perkusyjne obejmują ręczny gong (kkwaenggwari), wiszący gong (jing), bęben beczkowy (buk), bęben klepsydrowy (janggu), klaśnięcie (bak), dzwonki (pyeonjong), kamienne dzwonki (pyeongyeong), skrobak w kształcie tygrysa (eo) i drewniane pudełko (chuk).

Muzyka koreańska jest bogata w improwizację. Ta spontaniczność jest bardziej widoczna w pełnej pasji muzyce ludowej niż w powściągliwej emocjonalnie muzyce dworskiej. Dobrym przykładem jest instrumentalna muzyka solowa sanjo, a także unikalna sztuka wokalna pansori. Inną cechą charakterystyczną koreańskiej muzyki jest to, że jest ona wykonywana w sposób ciągły, bez przerw między częściami. Również w tym przypadku najbardziej odpowiednim przykładem jest pansori. W Song of Chunhyang wokalista występuje sam przez ponad osiem godzin bez przerwy, wcielając się kolejno w role wszystkich postaci. Z pewnością nie można tego zobaczyć nigdzie indziej na świecie.

Tradycję koreańskiej muzyki podtrzymują dziś kwartety perkusyjne samul nori oraz takie instytucje jak National Traditional Music Orchestra i National Center for Korean Traditional Performing Arts.

Od czasów państw plemiennych Koreańczycy ofiarowywali pieśni i tańce niebu i duchom podczas wspólnych ceremonii związanych z rolnictwem. Według malowideł ściennych Goguryeo i Historii Trzech Królestw (Samguk Sagi, 1146), tancerze z okresu Goguryeo nosili kolorowe kostiumy i wykonywali tańce przy akompaniamencie muzyki. Na początku VII wieku mężczyzna z Baekje o imieniu Mimaji wykonywał tańce w maskach w różnych świątyniach w Japonii. Maski te zachowały się do dziś w świątyni Todaiji w Nara. Zjednoczona Silla odziedziczyła tradycje taneczne Trzech Królestw.

Wymiana międzykulturowa z Chinami Tang zaowocowała różnorodnymi tańcami. Tańce ze specyficzną choreografią zaczęły pojawiać się w dworskich utworach, takich jak Muaemu, Cheoyongmu i Sangyeommu. W okresie Goryeo inne tańce były importowane z Chin Song i wykonywane podczas różnych ceremonii narodowych, w tym bankietów na cześć wybitnych gości, Buddyjskiego Festiwalu Ośmiu Ślubów (Palgwanhoe) i Festiwalu Latarni (Yeondeunghoe). W rezultacie zaczęto rozróżniać rodzime tańce, znane jako hyangak jeongjae, od tych importowanych z Chin, dangak jeongjae.

Taniec tradycyjny

Koreański taniec tradycyjny można ogólnie podzielić na taniec dworski i taniec ludowy. Taniec dworski obejmuje jeongjaemu, tańce wykonywane na bankietach, oraz ilmu, tańce liniowe wykonywane podczas rytuałów konfucjańskich. Tańce bankietowe dzielą się na rodzime hyangak jeongjae i wywodzące się z Tang dangak jeongjae. Hyangak jeongjae i dangak jeongjae można rozróżnić ze względu na sposób, w jaki tancerze wchodzą i wychodzą, wezwania, które oznaczają początek i koniec tańca, obecność lub brak powitania oraz teksty. W okresie Goryeo rozróżnienia te były ściśle przestrzegane. Ilmu można podzielić na taniec cywilny (munmu) i taniec wojskowy (mumu).

Tańce ludowe można podzielić na tańce religijne prowadzone przez mnichów i tańce świeckie wykonywane przez lud. Tańce religijne obejmują rytualny taniec szamana. Buddyjski taniec mnichów wykonywany jest w świątyniach podczas ważnych nabożeństw żałobnych. Świeckie tańce zwykłych ludzi obejmują zarówno tańce solowe, jak i grupowe. W praktyce tańce grupowe i rozrywkowe są do siebie tak podobne i tak blisko spokrewnione, że trudno jest dokonać między nimi ścisłego rozróżnienia.

Ilmu wykonuje się w szeregu przy akompaniamencie konfucjańskiej muzyki rytualnej (aak). Jest on podzielony na kategorie w zależności od liczby linii: osiem, sześć, cztery lub dwie. Ilmu sprowadzony z Chin Song w 11 roku (1116) panowania króla Yejonga z dynastii Goryeo był tańcem sześcioliniowym wykonywanym przez 36 tancerzy, który później ewoluował w różne tańce liniowe.

W okresie Goryeo, rozrywki dworskie baekhui gamu, setki rodzajów, w tym występy taneczne i akrobatyczne, były wykonywane głównie podczas uroczystości państwowych na dworze. Obejmowały one Buddyjski Festiwal Ośmiu Ślubów (Palgwanhoe), Festiwal Latarni (Yeondeunghoe) oraz Festiwal Sylwestrowy (Narye). Tańce te uległy dalszej dywersyfikacji w okresie Joseon. Tańce odziedziczone po Goryeo w rodzimych produkcjach dworskich Joseon, tańce wywodzące się z Chin, tańce liniowe i dworskie rozrywki akrobatyczne zostały wzbogacone na wyższy poziom. Do akompaniamentu rodzimych tańców dworskich skomponowano na nowo muzykę dworską Botaepyeong i Jeongdaeeop. Zostały one wybrane do królewskiego nabożeństwa rodowego w świątyni Jongmyo w 10. roku (1464) panowania króla Sejo i pełnią tę rolę do dziś.

Rodzaje baekhui gamu obejmowały sandae japgeuk, czyli sceniczne występy klaunów, oraz goak japhui, czyli bębniarskie występy. Wykonywane na bankietach powitalnych dla zagranicznych emisariuszy, obejmowały przewroty (geundu), chłopców tańczących na ramionach mężczyzn (mudong), wspinanie się na bambusowy słup (jukgwangdae), chodzenie po linie (jultagi), tańce lwów (sajamu), tańce żurawi (hangmu) i przedstawienia kukiełkowe (kkokdugaksi noreum). Wiele innych tradycyjnych tańców również dotarło do nas. Różne tańce związane z szamanizmem przetrwały w całym kraju, podobnie jak tańce ludowe nasycone grami ludowymi, takie jak ganggang sullae, czyli kobiecy roundelay, oraz notdari balkki, czyli chodzenie po ludzkim moście.

W latach trzydziestych i czterdziestych XX wieku ta przekazana tradycja tańca wpłynęła na oryginalną choreografię znanej na całym świecie koreańskiej tancerki Choe Seung-hui, a nawet dziś znajduje odzwierciedlenie we współczesnych produkcjach.

Najważniejsze koreańskie festiwale

Koreański kalendarz księżycowy zawiera sezonowe podziały na 24 jeolgi lub punkty zwrotne, z których każdy trwa około 15 dni. Cykl sezonowy stał się harmonogramem w społeczeństwie agrarnym, takim jak koreańskie. Sezonowe festiwale i zabawy ludowe naturalnie rozwijały się w cyklu 24 jeolgi, zwyczaje i festiwale zanikają we współczesnym koreańskim stylu życia.

Dzisiejsze najważniejsze święta kalendarza księżycowego obejmują. Nowy Rok, pierwszy dzień pełni księżyca, święto wiosny i dożynki. W Nowy Rok, największe święto w roku. Koreańczycy oferują nabożeństwo przodków przed rytualnym stołem zastawionym ofiarami, libacjami jedzenia i picia oraz modlą się o pomyślność swojej rodziny. Po nabożeństwie młodsi członkowie rodziny kłaniają się z szacunkiem starszym i wymieniają z nimi noworoczne pozdrowienia.

Piętnastego dnia pierwszej pełni księżyca ludzie przygotowywali orzechy w twardej skorupce (orzechy włoskie, orzeszki ziemne, kasztany i orzeszki piniowe). Wierzono, że łamanie i jedzenie orzechów odstraszy złe duchy, które powodowały czyraki i inne dolegliwości skórne. Organizowano różne gry ludowe, aby życzyć sobie wspólnego pokoju, zdrowia i obfitości. Na przykład przeciąganie liny (juldarigi) przez drużyny ze wschodu i zachodu promowało współpracę społeczną. Gra w przechodzenie przez most (dari balkki) polegała na przechodzeniu przez most tyle razy, ile wynosi wiek danej osoby podczas pierwszej pełni księżyca, w przekonaniu, że zapobiegnie to bólowi nóg i zapewni zdrowie do końca roku.

W wiosenne święto Dano, piątego dnia księżycowego piątego miesiąca, mężczyźni świętowali zapasy lub ssireum. Kobiety myły włosy ekstraktem z irysa i huśtały się. Coroczny festiwal Dano w Gangneung obejmuje różnorodne tradycyjne wydarzenia, w tym rytualne nabożeństwo poświęcone bóstwu górskiemu i Gwanno Gamyeongeuk, dramat tańca w maskach urzędników państwowych i służby.

Święto plonów, Chuseok, odbywające się 15 dnia 8 miesiąca księżycowego, jest kolejną okazją do spotkań rodzinnych, prawie tak dużym świętem narodowym jak Nowy Rok. Rytuał przodków jest oferowany ze świeżymi plonami i owocami. Nieodzownym elementem festiwalowego menu jest songpyeon, ciasto ryżowe nadziewane kasztanami, sezamem lub fasolą i gotowane na parze z igłami sosnowymi, aby dodać zapachu. W dniu Chuseok organizowane są różne gry i zabawy. Dziś te tradycyjne gry odbywają się w pałacach, aby zaprosić do udziału gości.[/efstab]

[efstab title=”Informacje ogólne”]Waluta
Obowiązującą walutą jest won południowokoreański. Banknoty występują w nominałach W1000, W5000 i W10000, a monety w użyciu to W1, W5, W10, W50, W100 i W500. Należy jednak pamiętać, że monety W1 i W5 są niezwykle rzadkie i zwykle można je znaleźć tylko w bankach.

Język
Używanym językiem jest koreański, ale powinieneś być w stanie znaleźć kogoś, kto mówi po angielsku w głównych obszarach turystycznych, a także w większych miastach, ponieważ jest to drugi język Korei Południowej.

Klimat
Klimat Korei jest kontynentalny, co oznacza, że zima jest sucha i zimna i trwa od grudnia do marca, podczas gdy lato jest gorące i wilgotne i trwa od czerwca do września. Zmiany między porami roku są również szybkie i mają miejsce w kwietniu i październiku, więc jeśli podróżujesz o tej porze roku, naprawdę musisz wziąć to pod uwagę. Najbardziej wilgotne miesiące przypadają na okres od czerwca do września, kiedy to kraj otrzymuje 70% rocznych opadów deszczu, a tubylcy mogą spodziewać się co najmniej jednego tajfunu każdego roku. Średnie temperatury w stolicy wynoszą od -9 do 0 stopni Celsjusza w styczniu i od 22 do 31 stopni Celsjusza w sierpniu.

Strefa czasowa
Korea Południowa leży dziewięć godzin przed czasem Greenwich.

Godziny otwarcia
Biura rządowe są otwarte w godzinach 9:00-18:00 od marca do października oraz w godzinach 9:00-17:00 od listopada do lutego. Urzędy są otwarte w godzinach 9:00-13:00 w soboty przez cały rok. Banki są otwarte w godzinach 9.30-16.30 od poniedziałku do piątku oraz w godzinach 9.30-13.30 w soboty. Oba są prawnie zobowiązane do zamknięcia w niedziele i wszystkie święta państwowe. Większe domy towarowe otwarte są w godzinach 10.30-19.30, w tym w niedziele, ale w zależności od lokalizacji zamykane są na jeden dzień w tygodniu. Wreszcie, mniejsze sklepy otwierają się wcześnie i zamykają późno każdego dnia.

Elektryczność
Większość kraju przeszła obecnie na 220 V AC, 60 Hz, ale w niektórych starszych budynkach nadal można znaleźć 110 V. Aby rozróżnić gniazdka, należy najpierw sprawdzić, czy 110 V ma płaskie dwa bolce, podczas gdy 220 V ma okrągłe dwa bolce.

Podatek
Większość towarów i usług w Korei Południowej podlega standardowemu podatkowi od wartości dodanej w wysokości 10%. Będzie on wliczony w cenę, więc nie musisz się martwić, że zostaniesz obciążony dodatkową opłatą.

Wymagania wizowe
Odwiedzający z większości krajów nie będą potrzebować wizy, aby odwiedzić Koreę Południową na okres krótszy niż trzydzieści dni. Konieczne będzie posiadanie biletu lotniczego i paszportu ważnego przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy od daty przyjazdu. Warto również zauważyć, że jest to wszystko, czego wymagają kraje, które potrzebują wizy, jeśli zostały już wydane przez rządy USA, Kanady, Australii, Nowej Zelandii lub Japonii.

Jeśli zamierzasz zostać dłużej niż trzydzieści dni, najlepiej skontaktować się z ambasadą w swoim kraju, ponieważ może to być dość zagmatwane. Na przykład Korea Południowa zawarła umowę ze wszystkimi obywatelami Europy Zachodniej, na mocy której otrzymają oni zezwolenie na dziewięćdziesiąt dni, z wyjątkiem Włochów i Portugalczyków, którzy mogą pozostać na sześćdziesiąt dni. Obywatele Izraela, Meksyku, Nowej Zelandii, Singapuru i Tajlandii również kwalifikują się do dziewięćdziesięciodniowego zezwolenia. Obywatele wszystkich innych krajów będą potrzebować wizy, jeśli zamierzają pozostać na okres dłuższy niż trzydzieści dni. Należy również pamiętać, że wizy turystyczne są bardzo rzadko przedłużane, więc jeśli chcesz pracować lub studiować lub pozostać na okres dłuższy niż pozwala na to Twoja wiza, powinieneś również skontaktować się z ambasadą Korei w swoim kraju.

Biuro turystyczne
Głównymi biurami turystycznymi w Korei Południowej są Koreańskie Biura Turystyki Narodowej (KNTO). Przygotowują one doskonałe informacje w swoich broszurach, broszurach i mapach, które można odebrać w każdym oddziale, a główne biura można znaleźć na trzech międzynarodowych lotniskach – Seul, Busan i Jejudo – oraz w centrum Seulu. Mniejsze biura znajdują się w prawie każdym mieście w kraju. Większość z nich znajduje się w ratuszu, ale niektóre biura w bardziej odległych lokalizacjach mogą nie mieć tak wielu informacji lub osób mówiących po angielsku. W takich przypadkach można jednak zadzwonić pod bezpłatny ogólnokrajowy numer 080 757 2000, gdzie na pewno znajdzie się ktoś, kto pomoże w razie jakichkolwiek pytań.

Telefony
Kod kraju dla Korei Południowej to 82, więc jeśli dzwonisz z zagranicy, musisz wybrać swój międzynarodowy numer kierunkowy, a następnie 82, lokalny numer kierunkowy bez pierwszego 0 i numer lokalny. Te same instrukcje dotyczą wykonywania połączeń międzynarodowych z kraju, ale będziesz musiał użyć odpowiedniego kodu wychodzącego w zależności od tego, gdzie dzwonisz – są to 001, 002, 008, więc powinieneś to sprawdzić przed podróżą.

Jeśli chodzi o telefony publiczne, w Korei Południowej istnieją cztery różne typy – szare telefony na karty kredytowe i monety, niebieskie telefony na monety, szare telefony na monety i szare telefony na karty. Wszystkie mogą być używane do połączeń lokalnych i międzymiastowych, ale będziesz musiał znaleźć telefon na kartę, aby wykonywać połączenia międzynarodowe. Połączenia lokalne kosztują W50 za trzy minuty, podczas gdy połączenia międzymiastowe są znacznie droższe, ale jeśli możesz je wykonać po 21:00 lub w niedzielę, zaoszczędzisz 30% na opłatach.

Niebieskie telefony akceptują zarówno monety W10, jak i W100, podczas gdy szare telefony na monety akceptują monety W10, W50 i W100. Karty telefoniczne są dostępne w nominałach W3000, W5000 i W10000 i można je kupić w sklepach znajdujących się w pobliżu budek telefonicznych lub w bankach.

Podczas wykonywania połączeń międzynarodowych należy również starać się robić to między godziną 21:00 a 8:00 rano, gdzie otrzymasz zniżkę od 30 do 50%. Jeśli korzystasz z międzynarodowego kodu dostępu 002, otrzymasz dodatkowy 1% zniżki, a 008 otrzymasz kolejne 5-6% zniżki od tego, co już otrzymałeś. Wreszcie, w przypadku połączeń wspomaganych przez operatora i połączeń na koszt odbiorcy, należy wybrać numer 00797.

Napiwki
Do niedawna napiwki były praktycznie niespotykane, ale zachodni zwyczaj staje się coraz częstszy. Niemniej jednak jest to nadal dość rzadkie i w żadnym wypadku nie jest niezbędne. W restauracjach, w których uwzględniono już opłatę za obsługę w wysokości od 10% do 15%, napiwek należy dać tylko wtedy, gdy naprawdę uważasz, że jest to konieczne. Jeśli opłata za obsługę nie została doliczona, napiwek w wysokości opłaty za obsługę jest wystarczający. Taksówkarze nie muszą dawać napiwków, ale wiele osób prosi ich o zatrzymanie drobnych lub daje napiwek w wysokości około 10%, jeśli otrzymają pomoc z bagażem. Warto jednak jeszcze raz podkreślić, że napiwki nie są obowiązkowe, a ich wysokość zależy wyłącznie od Twojego uznania.

Święta państwowe
Przed podróżą do danego kraju warto sprawdzić, jakie są święta państwowe, ponieważ większość firm, banków i sklepów jest zwykle zamknięta na ten dzień. W Korei Południowej mają one miejsce 1 stycznia, 4-6 lutego, 1 marca, 5 kwietnia, 5 i 11 maja, 6 czerwca, 17 lipca, 15 sierpnia, 11-13 września, 3 października i 25 grudnia. Wreszcie, dobrym pomysłem jest sprawdzenie konkretnego obszaru, ponieważ niektóre miasta również zamykają się podczas specjalnych wydarzeń.
[/efstab]
[/efstab]