“Ik reis alleen”, een prentenboek voor vrouwen die alleen willen reizen

wil je graag alleen reizen? Denk je erover om alleen op reis te gaan, maar weet je niet waar je moet beginnen? Maak je geen zorgen, ik stond ooit ook in jouw schoenen. Ik heb er ook maanden van gedroomd om alleen te reizen, maar ik kon mezelf er niet toe zetten om de sprong te wagen.

Daarom heb ik na vier jaar reizen“Yo viajo sola“(Lunwerg, 2019) gepubliceerd, een geïllustreerd boek om alle vrouwen aan te moedigen die, misschien net als jij, de sprong willen wagen om te reizen, maar niet weten waar te beginnen.

En je bent niet de enige, er zijn veel vrouwen die ervan dromen om aan een soloreis te beginnen, maar maand na maand en jaar na jaar blijven ze het uitstellen. Door het gebrek aan budget, door alle vooroordelen en vooral door de vele angsten en stereotypen die ze hebben geleerd.

Ons is geleerd om bang te zijn, ons is tot in den treure verteld wat we niet moeten doen, aan welke risico’s en gevaren we ons voor “onze veiligheid” niet moeten blootstellen. Er is ons verteld om ’s avonds niet alleen naar buiten te gaan, niet alleen te reizen, geen te korte minirokjes te dragen.

En het ergste is dat ons zoveel is verteld dat we het uiteindelijk zijn gaan geloven en veel dingen niet meer doen. Over alles twee keer nadenken, of drie keer, of vier keer, in plaats van het te doen. Mentale lijsten maken met voor- en nadelen, de risico’s op een rijtje zetten. Onszelf ervan overtuigen dat we het misschien beter een andere keer kunnen doen.

Ja, er zijn vrouwen die alleen reizen, sommigen van hen hebben we gezien en over hen hebben we gelezen, maar we hebben niet de nodige middelen of het gereedschap om het te doen. Het beste is om gezelschap te zoeken, te wachten tot de sterren op één lijn staan of de droom om alleen te reizen op stand-by te laten staan, wachtend op het ideale moment.

Daarom heb ik voor al die vrouwen die, net als ik, op een dag alleen willen reizen, maar het toch niet kunnen opbrengen om het te doen,“Ik reis alleen” geschreven. Het is het boek dat ik had willen lezen voordat ik op reis ging, in januari 2015, toen ik, nadat ik al had besloten dat ik op reis zou gaan, urenlang op internet dook op zoek naar andere vrouwelijke reizigers en advies om mijn eerste reis alleen te beginnen.

Ik las artikelen van soloreizigers, lifters en mensen die bij vreemden logeerden. En hoewel hun verhalen inspirerend waren, dacht ik dat het in mijn geval anders zou zijn, om te beginnen omdat ik vrij klein ben en vooral omdat ik, in tegenstelling tot de hoofdpersonen van de verhalen die ik las, een vrouw was, met de ongelijkheid die dat met zich meebracht en vooral met de risico’s die mij geleerd waren te geloven dat alleen reizen met zich meebracht.

Wie ik ben: mijn verhaal

Voor degenen die mij nog niet kennen, ik ben Andrea Bergareche, schrijfster van de reisblog Lápiz Nómada en ik reis al meer dan vier jaar alleen. Zoals ik in het boek zeg “Ik ben Andrea, een meisje zoals jij, een gewoon meisje. Ik weeg minder dan 50 kilo en ben nog geen 1,60 meter lang, ik ben niet wat je noemt een kei in zelfverdediging. De rugzak waarmee ik reis weegt, hoe vaak ik het ook probeer, altijd meer dan zou moeten en als ik er veel mee loop, word ik altijd moe.

Ik behoor ook tot de groep gedesoriënteerde mensen die je op straat ziet rondlopen en die zonder veel succes proberen uit te zoeken welke kant de pijl op Google Maps op wijst. Ik ben allesbehalve een vroege vogel en ik ben bijna altijd overal te laat. Ik ben niet superactief, ik ben meer een rommeltje en ik haat plannen.

En toch heb ik de afgelopen vier jaar gereisd, geschreven en getekend. Ik vertel dit allemaal in Lápiz Nómada, de kunst- en reisblog die ik begon toen ik aan mijn eerste soloreis begon.

Die reis waarin ik bijna zeven maanden door Zuid-Amerika trok, zeven landen bezocht met een rugzak op mijn rug, bijna altijd liftend, logeerend bij vreemden die vrienden werden dankzij Couchsurfing en de reis bij elke stap improviserend”

En ja, dat ben ik. Dezelfde die nu dit artikel schrijft vanuit India, degene die van plan is om een jaar door Azië te reizen, degene die op 27-jarige leeftijd al door 26 landen heeft gereisd, sommige liftend, andere met de motor, weer andere met het openbaar vervoer. Hier in India is de trein mijn favoriete vervoermiddel.

En dezelfde die, meer dan vier jaar geleden, toen ze dacht dat ze over minder dan een maand naar Argentinië zou reizen om een soloreis te beginnen, doodsbenauwd was en soms zelfs haar ogen uit huilde, zich afvragend wie haar gezegd zou hebben zoiets te durven doen.

En ik heb geluk gehad, mijn ouders zijn altijd reizigers geweest, ik ben met hen opgegroeid. Eerst in een auto en tent, toen in een busje en ik heb zelfs mijn eerste backpackreis met hen gemaakt: een maand in Tunesië met mijn rugzak op mijn rug.

Ondanks de steun van mijn familie, het feit dat mijn ouders me het verlangen inboezemden om te reizen en dat ik al meer dan twee jaar in Mexico woonde, is het idee van een lange soloreis, als het de eerste is, altijd eng, omdat we niet weten wat we gaan vinden of hoe het zal zijn.

De oorsprong van Yo viajo sola

Omdat die eerste reis een succes was en ik ontdekte dat angsten verdwijnen zodra je begint te reizen, besloot ik bij terugkomst “Mijn eerste soloreis” te schrijven. Het werd een klein boekje als gids voor iedereen die, net als ik voordat ik aan mijn eerste grote reis begon, alleen wil reizen, maar nog steeds angsten heeft of niet weet waar te beginnen.

Het was een bescheiden boekje, heel handgemaakt, dat ik dankzij de hulp van een vriend in een drukkerij in Mexico heb laten drukken zonder me voor te stellen dat dit boekje het zaadje zou zijn waaruit “Yo viajo sola” zou ontstaan, het geïllustreerde boek dat ik net heb uitgegeven bij Lunwerg, een van de uitgeverijen van Planeta.

Ik had toen nooit gedacht dat mijn boek in de boekhandel zou liggen naast de Lonely Planet gidsen waar ik destijds mee reisde. Ook niet dat het de mogelijkheid zou hebben om zoveel vrouwen te bereiken, zodat beetje bij beetje en dag na dag meer en meer van ons aangemoedigd zouden worden om op pad te gaan, om alleen te reizen en te doen waar we zin in hebben, zonder angst, zonder vooroordelen, zonder stomme stereotypen te volgen die we hebben aangeleerd.

Dat deze kleine zandkorrel zou groeien en een bal zou worden. Dat een uitgeverij als Lunwerg me zou vertrouwen en me alle vrijheid zou geven om het boek te schrijven en te illustreren dat ik graag had willen lezen voordat ik op reis ging.

“Ik reis alleen”: het boek dat je zal aanmoedigen om aan je eerste soloreis te beginnen

“Ik reis alleen” is een prachtig geïllustreerd boek. Het bevat alle sleutels en antwoorden op de vragen die je jezelf waarschijnlijk stelt als je alleen wilt reizen. Het is geschreven vanuit mijn eigen ervaring, vanuit de vier jaar dat ik solo reis, zowel in Amerika, Europa als in Azië en Zuidoost-Azië.

En ja, het heeft een autobiografische component, maar het is vooral een praktisch boek. Een boek dat ontworpen is om al je angsten en excuses in één klap uit te wissen. Om voor de reis het innerlijk te onderzoeken, de angsten die we hebben en de redeneringen die we doen. In de motivatie die ons, ondanks het bovenstaande, drijft om alleen te reizen, ernaar te verlangen en ervan te dromen.

Het staat vol met tips, trucs om goedkoop te reizen, om de reis te organiseren en om er het beste van te maken buiten de typische lijstjes met dingen die je moet zien en doen.

Het is verdeeld in twee hoofdstukken: “Verken jezelf” en “Verken de wereld”. Het begint met een korte inleiding in de wereld van het reizen en mijn persoonlijke verhaal over hoe ik ben gaan reizen. Het eindigt met een derde hoofdstuk waarin ik een meer verhalende rondleiding geef door een aantal emoties en ervaringen die ik heb beleefd en die je zult ervaren als je durft te reizen.

Ontdek jezelf

na de inleiding en de korte reis door mijn persoonlijke geschiedenis is “Verken jezelf” het eerste hoofdstuk, een van de twee grote blokken waaruit het boek bestaat.

Hierin verkennen we alles wat van binnen zit, te beginnen met “wat ons geleerd is”, dat wil zeggen de opvoeding die we hebben gekregen. We gaan verder met “wat je tegenhoudt”: de belangrijkste angsten. De angst dat ons iets ergs overkomt, dat we ziek worden, dat we geen geld meer hebben, dat we het de mensen om ons heen vertellen, of dat we ons eenzaam voelen als we op reis zijn.

We zullen ook onderzoeken “wat je motiveert” – de redenen waarom je een grote reis wilt maken. Het is praktisch, dus het idee is dat je aan de slag gaat en jezelf onderzoekt, door een lijst te maken van die angsten en hun oorsprong, en ook een lijst van je motivaties.

We zullen het ook hebben over de voor- en nadelen van alleen reizen en reizen met anderen. Ik zal je voorstellen om een “piloottest” te doen, een korte reis die overal kan zijn waar je maar wilt, zelfs naar de volgende stad. Het idee is dat je uitprobeert hoe je je voelt als je alleen reist, alleen in een restaurant eet of hoe het is om in een hostel te overnachten en andere reizigers te ontmoeten.

Ik laat je kennismaken met het reisdagboek, een van mijn favoriete hulpmiddelen om ervaringen vast te leggen en je stemmingen te onderzoeken. Ik zal je een aantal vragen stellen om op te schrijven en te beantwoorden terwijl je jezelf laat gaan omdat, zoals Anáis Nïn zei, “we schrijven om het leven twee keer te proeven, in het moment en achteraf”

Verken de wereld

En nu is het tijd om je voor te bereiden op je grote reis, je bestemming te kiezen, de nodige documentatie voor te bereiden en je bagage in te pakken. Hiervoor geef ik je alle sleutels en hulpmiddelen die ik tijdens mijn reizen heb geleerd.

We beginnen met het kiezen van een of meerdere bestemmingen, afhankelijk van je smaak, het soort ervaringen dat je zoekt en wat elk land te bieden heeft. Ik laat je ook zien hoe je een budget opstelt en uitrekent wat je dagelijkse uitgaven ongeveer zullen zijn op je gekozen bestemming. Hoe je je geld bij je kunt houden en wat tips om onnodige kosten in het buitenland te besparen.

We zullen het ook hebben over de nodige reisdocumenten, waar je kunt vinden of je een visum nodig hebt of andere documenten die je zullen helpen tijdens je reis en hoe je ze kunt krijgen.

Ik laat je de mogelijke vervoersmiddelen zien en hun voor- en nadelen, want het is niet allemaal bussen, treinen of huurauto’s. Er zijn veel alternatieve manieren om je te verplaatsen. Er zijn veel alternatieve manieren om je te verplaatsen die je reis goedkoper maken en je lokale ervaringen bieden.

We verkennen ook de verschillende verblijfsmogelijkheden, van de bekende hostels of hotels tot alternatieve opties, zoals Couchsurfing, Housesitting of de vele platforms voor vrijwilligerswerk, naast andere mogelijkheden die ik je zal laten zien.

Ik laat je de minimale paklijst zien bij het voorbereiden van je bagage, of je nu reist met een koffer of een rugzak. Hoe je het gewicht kunt verminderen en inpaktips, want zoals ze zeggen: “als je je rugzak klaar hebt, haal dan de helft eraf”.

We zullen het ook hebben over veiligheid, datgene waar we ons zoveel zorgen over maken. Ik leg je mijn tips uit om veilig op reis te gaan en hoe je moet reageren op lastige situaties.

Een ander onderwerp dat “Ik reis alleen” in dit tweede deel behandelt, is gezondheid. Ik vertel je welke vaccinaties essentieel zijn en hoe je die moet halen, tips om gezond te blijven, hoe je een goede reisverzekering kiest en hoe je moet reageren als er iets gebeurt.

Ik laat je ook een aantal apps zien die ik gebruik op mijn reizen, zowel om accommodatie en vluchten te vinden, om mijn weg te vinden met offline kaarten, om uitgaven bij te houden, om jezelf verstaanbaar te maken in anderstalige landen of om je locatie in realtime te delen. Zonder twijfel de beste apps om geld te besparen op je reizen en aan al je behoeften te voldoen.

download de Hostelworld app hier

Met een vleugje ondeugendheid zal ik enkele plannen of “anti-plannen” voorstellen om het beste uit je reis te halen. Het idee is om leuke ervaringen op te doen en meer in contact te komen met de plaatselijke cultuur, in tegenstelling tot georganiseerde reizen of activiteiten die door en voor toeristen worden georganiseerd.

Laten we het tot slot hebben over de terugkeer, dat deel van de reis waar bijna nooit over wordt gesproken. Maar wanneer je vertrekt, moet je altijd terugkomen. Ik zal je mijn tips geven om de terugkeer met de beste energie tegemoet te treden, om het als een ander deel van de reis te beschouwen en ervan te genieten, in plaats van jezelf op de borst te kloppen als je weer terug bent in je routine.

Wat ze zeggen over Ik reis alleen

Zoals je kunt zien, bevat “Ik reis alleen” alles wat je nodig hebt om voor eens en voor altijd op reis te gaan. Van het interne gedeelte voor de reis tot de organisatie van de reis, tips, trucs, toepassingen en advies dat je zal helpen tijdens de reis en bij terugkomst.

Dus als je erover denkt om aan je eerste soloreis te beginnen maar nog een laatste zetje nodig hebt, denk dan geen twee keer na en trakteer jezelf op Yo viajo sola. Het is een praktisch en mooi boek. Het is niet netjes van mij om dat te zeggen, als auteur, maar het is zo’n boek dat een genot is om in je handen te houden vanwege de kwaliteit van de afbeeldingen en de prachtige afwerking.

En omdat ik het niet mag zeggen, zijn hier een paar dingen die over het boek zijn gezegd sinds de publicatie en een paar berichten die de eerste lezers me sturen:

“Een inspirerend boek dat appelleert aan de waarden van moed, onafhankelijkheid en vrijheid waarin de hedendaagse vrouw zich herkent en dat aansluit bij de huidige feministische eisen”. Planeta.

“Hallo Andrea! Mijn naam is Luba en ik kom uit Malaga. Ik heb net je boek uit dat ik een paar dagen geleden cadeau heb gekregen en eerlijk gezegd vind ik de manier waarop je jezelf uitdrukt indrukwekkend. Ik hou van reizen, hoewel ik het nog niet alleen heb kunnen doen (hoewel ik er wel aan werk om dat binnenkort te doen), heb jij me extra vleugels gegeven om op mezelf te kunnen vertrouwen en die angsten waar je het over hebt kwijt te raken! Dus ik wilde je bedanken voor het schrijven van zo’n gaaf boek!” Luba.

“Goedemorgen Andrea, ik heb je boek net twee uur geleden gekregen en ik heb het al opgepoetst! Bedankt voor je inspirerende en krachtgevende woorden. Ik vind het geweldig dat je het slachtofferschap ontvlucht dat het vrouw zijn soms met zich meebrengt (typische zin: “er gaat iets ergs met me gebeuren omdat ik een vrouw ben en in deze machowereld leef”). Het is waar dat mannelijk geweld bestaat, maar het is voor geen enkele vrouw bemoedigend of hoopgevend om werkeloos toe te kijken hoe het leven aan je voorbij gaat uit angst. Ik ben van plan om in oktober in mijn eentje een lange reis door Zuid-Amerika te maken, ik ben een beetje bang en opgewonden, en jouw woorden geven me wat meer zekerheid! Het is allemaal een begin, zeggen ze… jiji. Hoe dan ook, heel erg bedankt <3." Anna.

Dus, als je erover denkt om aan een soloreis te beginnen maar je mist dat laatste zetje, dan is “Ik reis alleen” iets voor jou. En als je nog meer inspiratie nodig hebt, kijk dan op Lápiz Nómada, mijn blog, of Instagram(@lapiznomada), waar ik je in realtime vertel over mijn nieuwe reis #lápiznómadaenasia, die in India is begonnen. Ik ga ongeveer een jaar rondreizen door Azië, althans dat is het idee, maar wie weet wat de reis nog gaat brengen 🙂 Tot onderweg!

Vriendelijke groeten,

Lees meer:

👉 10 redenen om tijdens je eerste reis alleen naar Colombiate gaan

👉 13 plaatsen om alleen te reizen aanbevolen door reisbloggers

👉 10 steden waar je gratis (of bijna gratis) cultuur kunt snuiven

Over de auteur

Andrea Bergareche is creatief van beroep en reiziger van roeping. In 2012 ging ze voor het eerst alleen naar Mexico voor een uitwisselingsjaar voor haar studie kunst en sindsdien is ze verslaafd aan reizen. In 2015 begon ze aan haar eerste lange soloreis als backpacker. Een reis die oorspronkelijk twee maanden zou duren, maar uiteindelijk zeven maanden bleek te duren, waarin ze in haar eentje van Argentinië naar Colombia trok en ondertussen liftte, tatoeëerde en schilderde.

Sindsdien is ze niet meer gestopt met reizen. Op dit moment is ze in India, waar ze aan haar avontuur #lápiznómadaenasia begint. In haar blog Lápiz Nómada moedigt ze vrouwen aan om alleen te reizen en dat te doen met creativiteit. Je kunt haar komende reizen volgen op Instagram, Facebook en Twitter.