Waarom je zeker een sabbatical of tussenjaar moet nemen

In oktober 2014, toen ik 29 was, besloot ik een tussenjaar te nemen. Het was iets wat ik wilde doen voordat ik 30 werd, en ik weet zeker dat je waarschijnlijk al kunt raden dat het de meest geweldige ervaring van mijn leven tot nu toe was!
Ik zal de situatie even schetsen. Op dat moment had ik een heel goede baan waar ik van genoot. Ik maakte me zorgen dat al die vrije tijd misschien mijn professionele kansen zou schaden, maar in feite verrijkte het mijn CV. Ik weet nog dat ik mijn beslissing aan HR moest vertellen (ik was doodsbang). Maar in plaats van te denken dat ik gek was, vertelde mijn HR-medewerker me hoe moedig ik was, hoe geweldig het zou zijn en dat ik na terugkomst gemakkelijk een nieuwe baan zou kunnen krijgen. Ik kreeg veel verschillende reacties van mensen, maar eigenlijk waren de meeste positief.
Ik had geen partner of kinderen (in tegenstelling tot sommige van mijn vrienden die al getrouwd waren en een tweede kind op komst hadden), dus ik had niemand die me dwong om in Lima te blijven. Ik had genoeg geld gespaard om 1 jaar te kunnen backpacken. Toen ik begon na te denken over wat het me eigenlijk zou kosten, realiseerde ik me dat ik in Oost-Europa of Azië minder zou uitgeven dan ik nu in mijn eigen woonplaats doe! Pak die mensen aan die denken dat reizen te duur is!) Om je een idee te geven: in Zuidoost-Azië spendeerde ik ongeveer $1.000 USD per maand aan vervoer, accommodatie en eten.
Reizen was mijn passie! Ik had tot dan toe al door zo’n 20 landen gereisd, op vakantie, voor mijn werk enz. Maar ik wilde wanhopig meer. Waarom met minder genoegen nemen? Dus ik nam een besluit en besloot een jaar vrij te nemen. En weet je wat ik ontdekte? Er zijn zoooo veel mensen die precies hetzelfde doen! Er waren zelfs reizigers die het op veel jongere leeftijd deden.

Zoals op de meeste plaatsen, had ook het opgroeien in Lima, Peru een bepaald idee over hoe het leven zou moeten zijn. School eindigt op 17-jarige leeftijd en dan is het allemaal uni en carrièregericht werk. Daarbij komt nog de druk om te trouwen, kinderen te krijgen en je sociale leven op orde te houden. Verplichtingen links en rechts.
Ik besloot dat ik niets in de weg zou laten staan en vertrok in mei 2015 naar de Cameron Highlands in Maleisië, waar ik een groep fantastische Duitsers, Nieuw-Zeelanders en Australiërs ontmoette die allemaal hetzelfde soort reis maakten. Ze waren meestal begin twintig en terwijl ze samen in de bus zaten, legden ze uit dat het in hun land heel normaal was om na school een jaar vrij te nemen en te gaan reizen. Ze voelden geen druk om haast te maken en aan hun beroep te werken. Sommigen van hen hadden in de zomer 2 banen tegelijk gehad om geld te sparen voor hun reizen.

Ik dagdroomde een beetje als ik aan mezelf dacht op die leeftijd, en kon alleen maar denken dat als ik misschien maar iets eerder was begonnen met mijn voorbereidingen! Maar in plaats daarvan was ik gefocust op mijn werk in plaats van te investeren in een reis. Op die leeftijd zat ik ook diep in een langdurige relatie, dus misschien deels door maatschappelijke druk waren mijn toekomstplannen gericht op een mogelijk huwelijk en kinderen, samen een flat kopen, enzovoort. En dan te bedenken dat ik op mijn 29e al een wereldreis zou maken…? Dat had ik me nooit kunnen voorstellen!
Het was fascinerend om met die jongens te praten. Ze waren zo jong maar zo volwassen, en ze deden me beseffen dat zoveel mensen niet de tijd nemen om stil te staan en het beste te maken van TODAY. Iedereen is altijd zo druk bezig met school, sparen en toekomstplannen maken enz. Hoe zit het met het NU?
Toen ik deze geweldige reizigers leerde kennen, vroeg ik hen waarom ze zich niet de hele tijd zorgen maakten over hun carrière. Waren ze niet bang om werk te vinden? Zij vroegen mij op hun beurt waarom het in mijn land zo belangrijk was om meteen aan die dingen te werken. Begrijp me niet verkeerd, dit waren helemaal geen luie jongens. Ze profiteerden gewoon van een paar maanden voordat hun volgende levensfase begon. Hoe meer ik probeerde uit te leggen waarom mensen zo’n haast hebben om aan hun carrière te beginnen, ik kon het echt niet. Ik vond het niet meer zo logisch.
Ik verliet een baan om te gaan reizen, en nu heb ik een andere baan waar ik dol op ben, en tussendoor heb ik meer dan 30 landen meegemaakt! Toekomstige werkgevers bestempelden me niet als een soort hippie. Sterker nog, in elk sollicitatiegesprek kon ik vertellen over hoe mijn reizen me hadden geholpen vaardigheden en kwaliteiten te ontwikkelen die misschien nooit sterker zouden zijn geworden als ik op mijn plek was gebleven. Bovendien ging mijn Engels er enorm op vooruit, want dat is vaak de makkelijkste en meest universele taal onder reizigers.

Als je jong bent, waarom neem je dan geen pauze voordat je naar de universiteit gaat? Waarom neem je niet even een adempauze? Of waarom neem je niet wat tijd tussen je studie en je voltijdse werk om te gaan reizen? Ik zweer je dat je niets vitaals zult missen. Ik beloof je dat alles in je stad min of meer hetzelfde zal zijn wanneer je terugkeert. Bovendien zul je zien dat je in korte tijd ongelooflijk veel meemaakt, waar thuis niet veel aan zal veranderen.
Misschien kun je je nu richten op sparen! Werken in een restaurant, freelance werken en gewoon in het algemeen iets doen om een paar maanden lang de gewoonte aan te leren om geld te sparen, zal enorm helpen. Sommige mensen gaan ook van land naar land en werken in hostels (als je genoeg geld hebt om van de ene plaats naar de andere te komen), dus dat is een andere manier om je reis te rekken. Als je ook maar een seconde het gevoel hebt dat je meer leuk vindt dan alleen maar rekeningen betalen, waarom ga je die dromen van je dan niet achterna 🙂
Zoals zoveel mensen over de hele wereld proberen te doen, probeer te genieten van het NU. Ik zeg natuurlijk niet dat studeren en carrière maken niet belangrijk zijn. Ik zeg alleen dat het leven te kort is om het niet een beetje te mixen en wat levensveranderende avonturen te beleven.
AnaLucia is Peruaanse, 30 jaar oud en eind 2014 besloot ze haar comfortzone te verlaten en haar droom te vervullen om de wereld rond te trekken. Ze is al in bijna 50 landen geweest, maar omdat het reisvirus onverzadigbaar is, droomt ze er nu van om binnenkort het Midden-Oosten en Afrika te ontdekken.
Bekijk meer van haar verhalen op ViajarParaVivir.com en op Facebook, Twitter en Instagram.