Het leven in een hostel: hoe ik vrienden maakte van over de hele wereld en hoe jij hetzelfde kunt doen!
Gegroet medereizigers! Mijn naam is Iami, ik ben een #hostelworldinsider en ik wil graag met jullie delen hoe hostels mijn leven hebben veranderd.
In 2016 besloot ik om 6 maanden te stoppen met studeren en Zuidoost-Azië te verkennen. Ik had mijn hele leven in Porto Alegre gewoond, een stad in het zuiden van Brazilië, en om eerlijk te zijn begreep ik voor die reis niet eens wat een ‘backpacker’ of een ‘hostel’ was. Maar daar zat ik dan, op zoek naar manieren om mijn reis mogelijk te maken, toen ik op het idee kwam om in een hostel te gaan werken. Ik had nog nooit alleen gereisd, was nog nooit in Azië geweest en zou gaan werken op een plek waar ik nog nooit was geweest. Het leek me een geweldig idee!
Mijn eerste hostel
Na twee dagen vliegen kwam ik aan in Bangkok en ging ik (met het openbaar vervoer, want ik voelde me #brave) naar Siam Journey, mijn eerste hostel ooit. Het meisje aan de balie was Braziliaans, wat voelde als een goed teken. Ik bleef er een nacht en twee dagen, het grootste deel van de tijd herstellende van de jetlag. Ik praatte kort met wat mensen, at wat lekkers op een straatmarkt in de buurt en toen was het tijd om naar Krabi te gaan. Dit was de plek waar ik zou gaan werken, in het geweldige hostel Bananas Bungalows.
Een bord naast mijn bed in mijn allereerste hostel
In de auto van het vliegveld naar het hostel kon ik mijn schok niet verbergen en zelfs mijn mond niet dichtdoen. Overal om me heen waren groene bergen, natuur op een manier die ik nog nooit eerder had gezien. Tijdens mijn eerste nacht zwom ik met lichtgevend plankton in warm water, een herinnering die nog steeds een van de mooiste momenten van mijn leven is. Als ik bewoog, gloeide het water. Dus daar was ik, in het prachtige Thailand, in dit prachtige hostel, luisterend naar andere reizigers die uitriepen “OMG, ik voel me net een fee!”
De gasten waren, 98% van de tijd, lieve mensen. Ik had geweldige gesprekken, heb veel geleerd en veel gelachen. De meeste mensen bleven maar 2 of 3 nachten en het was raar om voor de laatste keer afscheid te nemen. Ja, erg sentimenteel, maar ook waar. In een hostel kun je korte maar intense ontmoetingen hebben, en het is moeilijk om afscheid te nemen wetende dat het wel eens het laatste woord zou kunnen zijn dat je ooit tegen iemand zult zeggen.
Bananas Bungalows bemanning
Bij Bananas Bungalows waren twee Oostenrijkse zussen de eerste mensen met wie ik in contact kwam. Ze vertelden me vaak dat ik ze moest bezoeken en bij hen in Wenen kon logeren. Ik heb ze op Facebook, maar we hebben elkaar nooit meer gesproken na die vier dagen dat ze bleven. Als ik echter ooit naar Wenen ga, denk ik dat ik ze een virtuele ‘hoi’ zal geven en ze zal uitnodigen voor een biertje.
Mijn tijd in Bananas Bungalows zat vol met willekeurige mensen, een paar tegenslagen (zoals mijn telefoon die een nacht in de oceaan sliep en een erg onbeleefde gast) en een paar geweldige momenten. Een van de gasten, een Mexicaans meisje waar ik geweldige gesprekken mee had over van alles en nog wat, van voetbal tot religie, schreef me voor vertrek een brief die ik in mijn ‘belangrijke levensdingen’ doos bewaar.
Gek doen in Thailand met mijn Mexicaanse vriendin
Tips voor het kiezen van je perfecte eerste hostel:
- Begrijp naar welk type hostel je op zoek bent (party, chill, stijlvol…)
- Lees de beschrijving en de beoordelingen om een idee te krijgen van het hostel
- Let op de locatie en of die aansluit bij je plannen
- Bekijk de faciliteiten van het hostel en beslis wat handig voor je is (gemeenschappelijke keuken, zwembad…)
- Controleer het cijfer voor ‘sfeer’ als je een gezellig hostel wilt
- Probeer voor je eerste hostel een hostel te kiezen met een cijfer hoger dan 9
Het hostelleven
Na een maand werken was het tijd om andere plaatsen te verkennen en als gast in veel(zo veel) hostels te verblijven. Tussen het reizen door werkte ik ook in verschillende delen van Zuidoost-Azië, als docent Engels en in een bioscoop. Na een tijdje besefte ik dat het hostelpubliek veel diverser is dan het van buitenaf lijkt. Ja, er zijn veel jonge, relaxte backpackers uit het Verenigd Koninkrijk en Australië, maar er zijn ook allerlei soorten mensen van allerlei plaatsen, en die diversiteit maakt het zo interessant.
Ik zal niet liegen, als je zoveel in hostels verblijft als ik, zul je een aantal vervelende, onbeleefde en bekrompen mensen tegenkomen. Maar zij zijn zeker in de minderheid onder het hostelpubliek. In een hostel verblijven en ervan genieten betekent dat je in een kleine, diverse samenleving kunt leven zonder gek te worden – niet iedereen kan dat, maar voor sommigen van ons is er geen betere manier van leven.
In hostels wonen ruimdenkende mensen die graag een kamer, een tafel of een maaltijd met je delen. Mensen die je vragen of je met hen mee wilt gaan op sightseeing of op kroegentocht. Mensen die zullen proberen een taxi naar het vliegveld te delen, niet alleen omdat dat goedkoper is, maar ook voor het gezelschap.
In die sfeer is het echt makkelijk om mensen te ontmoeten. Zo gemakkelijk als iemand benaderen en zeggen “hoi, waar kom je vandaan?” Vrienden maken in een hostel is moeiteloos. Als je een band met iemand hebt, kun je beginnen met het opbouwen van vriendschappen; misschien kort, misschien lang. Ik heb veel mensen ontmoet die samen reisden en elkaar dagen, weken of maanden eerder hadden ontmoet.
Met de meisjes met wie ik in de bioscoop werkte, verkende ik de Cambodjaanse kust en bergen. Met een meisje dat we met z’n drieën in een hostel hadden ontmoet, aten we een heerlijke Cambodjaanse maaltijd terwijl we keken naar een enorme storm in de lucht. Vorige week vertelde een van de meisjes met wie ik in Cambodja had gewerkt me dat ze naar Londen komt, dus ze blijft twee nachten in mijn flat.
Nieuwe vrienden in Cambodja
Maar nogmaals, ik moet eerlijk zijn. Na de eerste drie maanden was ik het een beetje beu om “hoi, waar kom je vandaan?” te horen en dan hetzelfde “waar ben je geweest, waar ga je nu naartoe, welke plaats vond je het leukst” gesprek te hebben. Dus, om niet te stoppen met praten met mensen, begon ik vanaf het begin rare onderwerpen voor te stellen en… het werkte!
Sommige dagen wilde ik ook helemaal alleen zijn en met niemand praten, en dat werkte ook. Langdurig reizen is leren hoe je je stemming, de plek, de sfeer en de mensen om je heen zo goed mogelijk kunt combineren.
Tips om vrienden te maken in hostels:
- Hang rond in de gemeenschappelijke ruimtes
- Vraag die reiziger die zijn rugzak organiseert op jouw slaapzaal of hij tips heeft over de omgeving
- Doe mee aan de activiteiten in het hostel (wandeltochten, drankspelletjes, kroegentochten…)
- Begroet de nieuwe gast op je kamer en stel jezelf voor
- Kook maaltijden in de gemeenschappelijke keuken (en bied misschien aan om te delen)
- Boeken hebben om uit te wisselen en gesprekken te inspireren
- Wees geïnteresseerd in de ervaringen en het leven van de andere gast (het gesprek hoeft niet alleen over de huidige reis te gaan!)
- Help wie je kunt met informatie of een beetje shampoo
- Wees beleefd, houd je bed en spullen netjes en probeer geen lawaai te maken als er mensen in de slaapzaal slapen
- Je kunt ook onze 10 tips voor het opbouwen van reisvriendschappen bekijken
- Wees vooral jezelf!
Mijn vriend uit Hanoi geeft dansles
Het leven na je eerste grote reis
Ik mis die vier maanden van 2016 bijna elke dag sinds ik op het vliegtuig terug naar huis ben gestapt, en ik kan geen dag blijven zonder dat ik mijn volgende reis heb gepland. Ik hield altijd al van reizen, maar na die reis besefte ik dat reizen een groot deel van mijn leven moest worden, niet alleen een hobby.
Ik schrijf dit artikel in 2018, vanuit Londen. Ik ben hier omdat ik bij Hostelworld ben gaan werken nadat ik had gesolliciteerd voor een stage waarvan ik nooit had gedacht dat ik ervoor zou worden uitgekozen. In mijn sollicitatiegesprek waren mijn reiservaringen, mijn tijd werken in een hostel en mijn kennis over Zuidoost-Azië allemaal gespreksonderwerpen. Als mijn eerste grote reiservaring er niet was geweest, als ik mijn reguliere opleiding niet had onderbroken om andere ambities na te jagen, als ik niet had gewerkt op een plek die ik niet echt begreep, denk ik niet dat ik hier vandaag zou zijn.
Een deel van de Hostelworld crew – 7 nationaliteiten op één foto!
Sinds ik in Londen ben, heb ik al drie mensen ontmoet die ik in Azië heb leren kennen. Een van hen woont hier en ik zie haar vaak. We ontmoetten elkaar in Hanoi in het hostel Vietnam Backpackers meer dan twee jaar geleden. Ik hoorde haar en een vriend Spaans spreken (een taal die ik een beetje begrijp) en was geïnteresseerd in waar ze vandaan kwamen. Dus ik zei hallo, hoorde dat ze uit Spanje en Finland kwamen en werd uitgenodigd om met hen te eten.
Uitkijkend over een typisch druk kruispunt in Hanoi en goedkoop Vietnamees bier drinkend, praatten we over willekeurige dingen. We voegden elkaar toe op Instagram en ik dacht dat het ‘gewoon weer een reisvriendschap’ zou worden. Ik wist niet dat Natalie, het ‘Finse’ meisje (ze heeft zo’n interessant pad bewandeld, heeft overal gewoond en spreekt zoveel talen, dat alleen zeggen dat ze Fins is niet helemaal juist is) bijna tegelijkertijd met mij naar Londen zou verhuizen en op slechts een kort busritje van mijn flat zou wonen.
Ik en Natalie in Londen
Nieuwe bestemming, nieuwe vrienden
Twee maanden geleden ging ik naar Boedapest en had het genoegen te verblijven in Hostel One Budapest, een heel sociaal hostel dat elke avond gratis diners in familiestijl organiseert. Op mijn kamer, na twee nachten verblijf, checkten twee vriendelijke meisjes in. Ik vroeg of ze mee gingen eten en moedigde hen aan om dat te doen. We raakten aan de praat en ik hoorde dat ze Canadees en Schots waren en dat ze ook in Londen woonden.
Daarna hebben we twee avonden achter elkaar samen gefeest en chille gesprekken gevoerd terwijl we bijkwamen van onze katers. We voegden elkaar toe op sociale media en namen afscheid met beloftes van een happy hour in Londen. Drie weken nadat ik terug was uit Buda, kreeg ik een verzoek voor een ‘Canadese Thanksgiving’ bij hen thuis. Ik ging, ontmoette nog meer mensen van over de hele wereld en zag ze sindsdien allemaal nog een paar keer, waardoor mijn vriendennetwerk in Londen zich uitbreidde.
Deze Londense vriendschappen uit de slaapzalen in Hanoi en Boedapest waren erg belangrijk in een behoorlijk moeilijke tijd, toen ik hier net was komen wonen. Weg zijn van huis kan soms eenzaam zijn en mensen hebben om mee te praten, of in ieder geval om je hersenen bezig te houden tijdens het gamen, is essentieel voor een gezonde geest. Ik had ook de enorme steun van vrienden die ik op mijn stage had gemaakt, dus hoe afgezaagd het ook klinkt, ik heb deze vriendschappen in zekere zin te danken aan hostels en Hostelworld.
Van andere hostels over de hele wereld heb ik veel mensen toegevoegd op Instagram en Facebook. Met sommigen heb ik nog steeds contact, met anderen niet. Maar zelfs degenen met wie ik niet echt praat, helpen me om de wereld beter te begrijpen, laten me verschillende levens in verschillende landen zien en brengen mijn aandacht op internationale evenementen. Op een bepaalde manier bouw ik aan een internationaal virtueel netwerk van mensen die misschien voor altijd virtuele relaties blijven, misschien een biertje worden als ik naar hun land ga, of misschien zelfs een diepere vriendschap worden in een stad waar ik uiteindelijk ga wonen. Wie weet wat de toekomst brengt?
Tips om in contact te blijven met je reizende BFF’s:
- Voeg iedereen toe op sociale media, wees niet verlegen!
- Geef commentaar op posts die je interessant vindt
- Houd in de gaten waar je internationale vrienden wonen
- Als je je volgende bestemming kiest, kijk dan of een van je vroegere reisvrienden daar woont
- Post op sociale media waar je bent en waar je naartoe gaat
- Nodig je virtuele vriend(in) uit voor een kop koffie of een biertje als de gelegenheid zich voordoet
- Begrijp dat sommige mensen thuis een druk leven hebben en je misschien niet kunnen ontmoeten, dus probeer niet te veel druk uit te oefenen
- Als je afspreekt elkaar te ontmoeten, maak je dan klaar om een geweldige tijd te hebben en samen mooie herinneringen op te halen!
Een bijeenkomst bij Natalie thuis in Londen
Afscheid nemen
Ik denk niet dat ik het ooit helemaal goed zal vinden met het ‘misschien voor altijd’ afscheid dat ik in hostels neem van mensen met wie ik een band had. Een deel van mij zal altijd willen dat ik die persoon meer kon zien, meer kon lachen, meer kon leren over hun land, cultuur en manier van leven.
Maar ik heb ook geleerd dat soms het geluk deze persoon opnieuw in mijn leven kan brengen en dat daaruit een echte vriendschap kan ontstaan. Maar meer nog dan dat, heb ik geleerd dat het bij deze ontmoetingen soms niet gaat om de lengte, maar om de intensiteit. Het gaat erom mensen deel te laten uitmaken van je reiservaring. Het gaat erom jezelf open te stellen voor nieuwe mensen, te horen wat ze te zeggen hebben, te beslissen of je meer wilt horen en of je ze wilt uitnodigen voor een biertje en een lach met uitzicht op een typisch druk kruispunt in Hanoia.
Get the App.